Poetry
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
زهی به ساعد سیمین شکوفه ید بیضانظر به نور جمال تو مهر دیده حربا
Ghazal 838ز موج خویش بود تازیانه ریگ روان راچه حاجت است محرک، ز دست رفته عنان را؟
Ghazal 840ز جوش عشق شود با قوام، شیره جانهاز عقل پا به رکاب سفر شوند روانها
Ghazal 841اندیشه نبود عشق را از موجه شمشیرهاسیر چراغان می کند مجنون ز چشم شیرها
Ghazal 842دارند اگر سررشتهای در کف به ظاهر چنگهادر پنجه مطرب بود سررشته آهنگها
Ghazal 844به دوش توکل منه بار خود راولی نعمت خویش کن کار خود را
Ghazal 847بیخودی رفتن است دلها راهوش واماندن است دلها را
Ghazal 855دید ز خون دلم لاله ستان خاک راآبله دل شکست شیشه افلاک را
Ghazal 867دست و پا گم می کند موج سبک لنگر در آبخویشتن را می کند گردآوری گوهر در آب
Ghazal 868سوز عاشق کم نگردد از فرو رفتن در آباین شرر چون دیده ماهی بود روشن در آب
Ghazal 869موج را هر چند آماده است بال و پر ز آببی نسیم خوش عنان بیرون نیارد سر ز آب
Ghazal 870نیست بحر پاک گوهر را خصومت با حباباز هوای خود خطر دارد درین دریا حباب
Ghazal 875در شب وصل تو می لرزد دلم چون آفتابتا مباد از رخنه ای آرد شبیخون آفتاب
Ghazal 877اوست روشندل که با چندین زبان چون آفتابباشدش مهر خموشی بر دهان چون آفتاب
Ghazal 886پا منه زنهار بی اندیشه در جای غریبتوسن سرکش خطر دارد ز صحرای غریب
Ghazal 899رو نگهداشتن از صاف ضمیران مطلبعیب پوشیدن از آیینه عریان مطلب
Ghazal 901زهی ز عارض گلرنگ، خونی می نابعرق به روی تو جام شراب در مهتاب
Ghazal 904بهشت بر مژه تصویر می کند مهتابپیاله را قدح شیر می کند مهتاب
Ghazal 942از دو عالم فارغم، آزاده ای چون من کجاست؟زیر دست سایه ام، افتاده ای چون من کجاست؟
Ghazal 1010هر که چون پروانه بی باک، مست آتش استهر کجا پر می زند بر روی دست آتش است
Ghazal 1015عاجزی از عاشق، از معشوق طنازی خوش استاز سپند افتادن، از آتش سرافرازی خوش است
Ghazal 1028پیش آن لب بر جگر دندان فشردن مشکل استبا وجود باده خون خویش خوردن مشکل است
Ghazal 1034عندلیب مست را خاموش کردن مشکل استشعله آواز را خس پوش کردن مشکل است
Ghazal 1043هر چه امروزست بار خاطرت فردا گل استدر جگرخاری که اینجا بشکند آنجا گل است
Ghazal 1052هستی دنیای فانی انتظار مردن استترک هستی ز انتظار نیستی وارستن است
Ghazal 1054در تعلق کوه آهن در شمار سوزن استدر تجرد سوزنی همسنگ کوه آهن است
Ghazal 1058تن چون شد از زخم جوهردار، حصن آهن استدل مشبک چون شد از پیکان، دعای جوشن است
Ghazal 1059مرهم تیغ تغافل خون خود را خوردن استبخیه این زخم، دندان بر جگر افشردن است
Ghazal 1061وجد بال شاهباز جان ز هم وا کردن استپایکوبی زندگی را در ته پا کردن است
Ghazal 1065عقل، اجزای وجود خویش باطل کردن استعشق، این اوراق را شیرازه دل کردن است