Ghazal 3261

چه بهشتی است که یارم ز سفر برگردداز نظر ناشده چون نور نظر برگردد

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 3262

که گمان داشت ز خط حسن تو زایل گردد؟فرد خورشید که می گفت که باطل گردد گردد؟

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 3264

در واکرده، در بسته ز دربان گردددولت از خانه در بسته گریزان گردد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3275

از نظر بازی من چشم سخنگو گرددپرده خواب ز شوخی رم آهو گردد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3277

عقده چون وقت رسد عقده‌گشا می‌گرددغنچه ممنون عبث از باد صبا می‌گردد

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 3278

هرکه تسلیم به فرمان قضا می‌گرددبر سرش ابر بلا بال هما می‌گردد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3280

دل هرکس که مقید به هوس می گرددعنکبوتی است که عاجز ز مگس می گردد

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 3292

چهره ات رنگ ز گلدسته مینا داردغنچه ات درس تبسم ز مسیحا دارد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3305

حسن در خانه زین جلوه دیگر دارددر نگین خانه، نگین جلوه دیگر دارد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3309

بحر هر چند به بر همچو حبابم داردشوق سرگشته تر از موج سرابم دارد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3310

دل عاشق چه غم از شورش دوران دارد؟کشتی نوح چه اندیشه ز طوفان دارد؟

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 3316

هر که چون زانوی خود آینه داری داردروز و شب پیش نظر باغ و بهاری دارد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3346

خویش را پیشتر از مرگ خبر باید کرددر حضر فکر سرانجام سفر باید کرد

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 3360

برق را در نظر آور به خس و خار چه کردتا بدانی که به من شعله دیدار چه کرد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3361

سیل را در نظر آور که به ویرانه چه کردتا بدانی به من آن جلوه مستانه چه کرد

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 3364

از دو عالم دل اگر رو به سویدا می‌کردسیر پرگار درین نقطه تماشا می‌کرد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3367

در چمن جلوه‌گر آن قامت رعنا می‌کردناله فاخته را سرو دو بالا می‌کرد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3370

چند دل خون خود از دوری احباب خورد؟کف خاکی چه قدر سیلی سیلاب خورد؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3374

زاهد خشک ز میخانه چه لذت گیرد؟گل کاغذ ز بهاران چه طراوت گیرد؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3376

اگر آن غنچه دهن مهر ز لب برگیردجگر تشنه خورشید به کوثر گیرد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3377

چه تمتع ز لبش دیده حیران گیرد؟از نمکزار چه مقدار نمکدان گیرد؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3378

کیست دست من آزاده ز یاران گیرد؟سرو را دست مگر ابر بهاران گیرد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3403

چون خط از چهره آن ماه لقا برخیزدزنگ از آیینه بینایی ما برخیزد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3404

در گنه اشک ندامت ز جگر برخیزداین سحابی است که از دامن تر برخیزد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3407

می توان گرد خط از آینه حسن زدوداز گهر گرد یتیمی اگر آسان خیزد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3409

زنگ غفلت ز دل من نگران می‌خیزداز زمین سبزهٔ خوابیده گران می‌خیزد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3411

عشق در پای گلی رنگ وفا می‌ریزدفرصتش باد که بسیار به جا می‌ریزد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3412

زین سعادت که ز بال و پر ما می‌ریزداستخوان‌بندی اقبال هما می‌ریزد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3413

صبر هرچند به دل رنگ حضر می‌ریزدشوق از خانه برون رخت سفر می‌ریزد

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 3425

خارج از پرده آهنگ نمی باید شدتا توان شیشه شدن، سنگ نمی باید شد

Saib TabriziGhazal1 min