Ghazal 3928

ز درد چهره محال است مرد زرد کندچه لایق است که اظهار درد مردکند

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 3932

جمال را نگه تلخ او جلال کندحرام را لب میگون او حلال کند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3936

لبش به خنده دل غنچه را دونیم کننگاه را گل رخسار او شمیم کند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3942

کجا مرا می گلگون دماغ تازه کندکه تخم سوخته را ابر داغ تازه کن

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3950

سپند خال لبت آتشین عذارانندبه خون تپیده لعل تو تاجدارانند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3957

ترا اگر به نیاز احتیاج خواهد بودنیازمندی ما را رواج خواهد بود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3959

فروغ ماه محال است پایدار بوددو هفته است لباسی که مستعار بود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3967

به چاره سوز محبت ز جان برون نرودتبی است عشق که از استخوان برون نرود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3974

اگر کسی متوسل به چاره ساز شودهم از طبیب و هم از چاره بی نیاز شود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3978

سخن بجا چو بود رتبه اش زیاده شودکز اعتبار فتد چون نگین پیاده شود

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 3979

چو غنچه هر که درین گلستان گشاده شودمرا به خنده شادی دهان گشاده شود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3991

به صبر مشکل عالم تمام بگشایدکه این کلید به هر قفل راست می آید

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4008

گل از عذار تو چیدن ز من نمی آیدچه جای چیدن دیدن ز من نمی آید

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 4016

زبان شکوه به خشم زمانه افزایدکه خس به آتش سوزان زبانه افزاید

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4017

ز روی نو خط دلدار جان بیاسایدچو ماه پرده نشین شد کتان بیاساید

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 4026

بهار می رسد آماده جنون باشیدز جوش لاله مهیای جام خون باشید

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4027

خط تو تیغ به رخسار آفتاب کشیدهزار حلقه به گوشش ز پیچ وتاب کشید

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4031

دمید صبح تجلی به جان شتاب کنیدز سردسیر جهان رو به آفتاب کنید

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4033

که با تو حرف شهیدان عشق می‌گویدکه خون شبنم از آفتاب می‌جوید

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4036

کجا ز سینه من غم شراب می‌شویدچه زنگ از دل آیینه آب می‌شوید

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4048

هشیار را به مجلس مستان که می‌برداز بهر عیب خویش نگهبان که می‌برد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4052

چشم تو دل به شیوه پنهان نمی برددزدیده این متاع به دکان نمی برد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4057

زان قامت بلند نظر باز نگذردزین سرو هیچ مرغ به پرواز نگذرد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4060

تیغ ستم ببین چه به زلف ایاز کردپا از گلیم خویش نبایددراز کرد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4062

داغی که کوه را جگر گرم لاله کردگردون سنگدل به دل ما حواله کرد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4071

پوشیده یار اگر نه می ناب می‌خورداین رنگ لاله‌گون ز کجا آب می‌خورد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4072

کم کم دل مرا غم واندیشه می خورداین باده عاقبت سر این شیشه می خورد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4074

زین نقش نو که روی تو از خط برآب زدصد حلقه پیچ وتاب فزون آفتاب زد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4081

نالان مباد هر که به فریاد من رسددردش مباد هر که به درد سخن رسد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4082

فیضی که سهیل به خاک یمن رسداز دیدن عقیق لب او به من رسد

Saib TabriziGhazal1 min