Ghazal 4343

آزاده ما برگ سفر هیچ نداردجز دامن خالی به کمر هیچ ندارد

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 4344

از تفرقه پروا دل آزاد ندارداز سنگ خطر بیضه فولاد ندارد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4347

جویای تو با کعبه گل کار نداردآیینه ما روی به دیوار ندارد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4361

نتوان به فلک شکوه ز بیداد قضا برداز شیشه ما دهشت این سنگ صدا برد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4368

خط از لب لعل گهرافشان تو گل کردیا خضر ز سرچشمه حیوان تو گل کرد

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 4369

رخسار جهانسوز تو بی پا و سرم کردنظاره زلف تو پریشان نظرم کرد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4370

رخسار ترا خط نتوانست نهان کردبی پرده تر این آینه را آینه دان کرد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4382

گل مرتبه عارض جانانه نگیردجای لب ساقی لب پیمانه نگیرد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4383

سرگرم تو با کشمکش دار نسازداین نقطه سرگشته به پرگارنسازد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4387

تیغ تو می وساقی وپیمانه من شدهر زخم نمایان در میخانه من شد

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 4400

آن آفت جان بر سر انصاف نیامدآن تلخ زبان بر سر انصاف نیامد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4404

جمعی که دراندیشه آن چشم خمارنددر پرده دل شب همه شب باده گسارند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4409

حکم است که کار شب آدینه بسازندکار خرد از باده دیرینه بسازند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4410

از دشت به حی مردم دیوانه نسازندبا گور بسازند وبه کاشانه نسازند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4416

آنها که نظرباز به نو خط پسرانندبی چشم بداز جمله بالغ نظرانند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4427

خطی که ازان چهره روشن بدر آیدآهی است که سینه خورشید برآید

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 4430

تدبیر محال است به تقدیر برآیدرو به چه خیال است که با شیر برآید

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4443

از سیر چمن کی دل افگار گشایداین عقده مگر از رخ دلدار گشاید

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4451

فارغ بود از افسر زرین سر خورشیدکز شعشعه خویش بود افسر خورشید

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4452

طوفان گل و جوش بهارست ببینیداکنون که جهان بر سر کارست ببینید

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 4461

سودای عشق ما را بی نام وبی نشان کرداز ما چه می توان بردباماچه می توان کرد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4463

هر چند ره در آن زلف پیدا نمی توان کردقطع امید ازان زلف قطعا نمی توان کرد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4464

خالت ز خط مشکین دست دگر برآوردحرصش شود دوبالا موری که پر برآورد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4465

خوش آن که خواب راحت برخودحرام سازدپیش از تمامی عمر خودرا تمام سازد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4466

از ترک گفتگو دل با معنی آشنا شدمهر خموشی من جام جهان نما شد

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 4470

دولت چو نیست باقی بر باد رفته باشدخوابی که از خیال است از یاد رفته باشد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4475

از عشق یار نوخط دل زود می گشایدفصل بهاراز دل زنگار می زداید

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4479

سفر گزین که سخن در وطن غریب نگرددشکسته پای وطن را سخن غریب نگردد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4493

بغیر خط که ز روی لطیف یار برآیدز آب آینه نشنیده کس غبار برآید

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4503

از کمرش کام دل چگونه برآیدخرد شود شیشه ای که بر کمر آید

Saib TabriziGhazal2 min