Poetry
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
دل شکسته من درد را دوا گیردنمک به دیده من رنگ توتیا گیرد
Ghazal 3829فغان ز سینه آسوده محشر انگیزدگرستن از جگر گرم، کوثر انگیزد
Ghazal 3831شراب لعل به آن لعل جانفزا نرسدکه آب تلخ به سرچشمه بقا نرسد
Ghazal 3836زخط عذار تو بی آب وتاب خواهد شدزهاله ماه تو پا در در رکاب خواهد شد
Ghazal 3887مرا شکستگی پا به آن جناب رساندفتادگی سر شبنم به آفتاب رساند
Ghazal 3888ز حرف بر لب شیرین او اثرماندکه دیده نقش پی مور بر شکر ماند
Ghazal 3918چو حلقه بر در دل شوق اصفهان بزندسرشک بر صف مژگان خونچکان بزند
Ghazal 3937نسیم صبح به آن طره دوتا چه کندبه صدهزار گره یک گرهگشا چه کند
Ghazal 3962اگر چه روی من از درد زعفرانی بودخمیرمایه صد رنگ شادمانی بود
Ghazal 3975سری که خالی از اندیشه محال شودز فیض عشق پریخانه خیال شود
Ghazal 3980شکوه بحر ز امواج آشکاره شودیکی هزار شود دل چو پاره پاره شود
Ghazal 3994اگر کلام نه از آسمان فرود آیدچرا به هر سخنی خامه در سجود آید
Ghazal 3997مرا تعجب از آن پُرحجاب میآیدکه در خیال چهسان بینقاب میآید
Ghazal 4056از کوچه ای که آن گل بی خار بگذردموج لطافت از سر دیوار بگذرد
Ghazal 4077زخم از هنر همیشه به صاحب هنر رسدچون خانه صدف که به آب از گهر رسد
Ghazal 4111از روی درد هر که ز دل آه می کشدبی چشم زخم یوسفی از چاه می کشد
Ghazal 4114چون غنچه هر که سربه گریبان نمی کشداز باغ برگ عیش به دامان نمی کشد
Ghazal 4130روی ترا به آتش دلها برشتهاندلعل ترا به خون جگرها سرشتهاند
Ghazal 4133هوش از نظر به نرگس مستم گرفته اندچون ساغر اختیار ز دستم گرفته اند
Ghazal 4137عیش جهان به رند می آشام داده اندخط مسلمی به لب جام داده اند
Ghazal 4170تا سالکان به آبله پایی نمی رسندصد سال اگر روند به جایی نمی رسند
Ghazal 4195جان رمیده جسم گران را چه می کندتیر ز شست جسته کمان را چه می کند
Ghazal 4201با طفل آنچه جنبش گهواره میکندبیطاقتی به این دل آواره میکند
Ghazal 4202ریزش چو شیشه هرکه به آوازه می کنددر هرپیاله زخم مرا تازه می کند
Ghazal 4232چشم طمع ندوخته حرصم به مال هندپایم به گل فرو شده از برشکال هند
Ghazal 4236دولت ز دستگیری مردم بپابودفانوس این چراغ ز دست دعابود
Ghazal 4237اشکی که گوهرش ز نژاد جگر بودهرقطره اش ستاره صبح اثر بود
Ghazal 4247زاهد به کعبه با سر و دستار میروداین مست بین که روی به دیوار میرود
Ghazal 4258از خط فروغ روی تو پنهان کجا شودخامش چراغ ماه به دامان کجا شود
Ghazal 4265از آه دل سرآمد ارباب غم شودمیدان از آن کس است که صاحب علم شود