Poetry
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
در نقطه خاک است نهان، گر خبری هستدر پرده این گرد یتیمی گهری هست
Ghazal 2183گر دل نکشد دست ز زلف تو عجب نیستگنجینه این راز به غیر از دل شب نیست
Ghazal 2184در دیده بی شرم و حیا نور ادب نیستبی رویی از آیینه بی پشت، عجب نیست
Ghazal 2203چرخ در تاب از تحمل ماستتیغ در آتش از تغافل ماست
Ghazal 2211می گلرنگ خونی رازستلب ساغر خموش غمازست
Ghazal 2216مژه ام جلوه گاه پروین استگل خورشید طلعتان این است
Ghazal 2233مرا از تیره بختی شکوه بیجاستکه عنبر نیل چشم زخم دریاست
Ghazal 2240به چشم من فلک یک چشمخانه استکه انسان مردمک، نور آن یگانه است
Ghazal 2249بی یار بهار دلنشین نیستاین پنبه داغ یاسمین نیست
Ghazal 2260مرهم کافور خلق پرده صد نشترستصندل این ناکسان گرده دردسرست
Ghazal 2267داغ ما نیست به دلسوزی یاران محتاجنبود آتش خورشید به دامان محتاج
Ghazal 2278در جبین کس نمی بینیم انوار صلاحریش و دستاری بجا مانده است ز آثار صلاح
Ghazal 2280قرص خورشیدست اول لقمه مهمان صبحچون توانم داد شرح نعمت الوان صبح؟
Ghazal 2282عاشق صادق بود گر پاکدامان همچو صبحگل به دامن چیند از خورشید تابان همچو صبح
Ghazal 2289نمک به دیده غفلت کن از سفیده صبحکه صد کتاب سخن هست در جریده صبح
Ghazal 2292دهد به روزن اگر نور، مهر تابان طرحبه عاشقان دهد آن ماه چشم حیران طرح
Ghazal 2303ای خدنگ آه کوتاهی مکن در کین چرخچشمه های خون روان کن از دل سنگین چرخ
Ghazal 2304دردمندی کرد بر من شربت دیدار تلخقند باشد در دهان مردم بیمار تلخ
Ghazal 2305مستمع را کام ناگردیده از دشنام تلخمی کند گوینده را دشنام اول کام تلخ
Ghazal 2313بهر گندم از بهشت آدم اگر بیرون فتاددیده ما در بهشت از روی گندم گون فتاد
Ghazal 2324رخت هستی زین جهان مختصر خواهیم بردکشتی از خشکی به دریای گهر خواهیم برد
Ghazal 2325از حریم ما سخن چین چون سخن بیرون برد؟باد نتوانست نکهت زین چمن بیرون برد
Ghazal 2326آب شد دل تا به آن شیرین شمایل راه بردخواب در ره کی کند هر کس به منزل راه برد؟
Ghazal 2331از فسون عالم اسباب خوابم میبردپیش پای یک جهان سیلاب خوابم میبرد
Ghazal 2335از شکست من دم تیغ تغافل میپردرنگ سیلاب از ثبات پای این پل میپرد
Ghazal 2355هر که رو زین خلق ناهموار در دیوار کردسنگلاخ دهر را بر خویشتن هموار کرد
Ghazal 2360روزه نزدیک است می باید کلوخ انداز کردزاهدان خشک را رندانه از سر باز کرد
Ghazal 2361هر که در دنیای فانی زاد عقبی جمع کردقسمت امروز خورد و دل ز فردا جمع کرد
Ghazal 2364صبح از رشک بنا گوشت گریبان چاک کردروی گرمت مهر را داغ دل افلاک کرد
Ghazal 2365سبزه خط دود از آن رخسار آتشناک کرددیده آیینه را جوهر پر از خاشاک کرد