Poetry
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
نوبهار آیینه طبع سخنساز من استبرگ گل چون عندلیبان پرده ساز من است
Eğerçi va'de-i vaslun bini kılur dil-şâdEğerçi va'de-i vaslun bini kılur dil-şâdFurât eyleyeyüm yaşı her çi bâd âbâd
Ghazal 1095آفتاب آتشین رخسار، داغ حسن اوستشمع یک پروانه پای چراغ حسن اوست
Bizümle muhkem idersen karârıBizümle muhkem idersen karârıTağıt lutf eyle zülf-i bî-karârı
Ghazal 1096چرخ را خون شفق در دل ز استغنای اوسترنگ زرد آفتاب از آتش سودای اوست
Lütfün yine bizümle şâhâne olısardurLütfün yine bizümle şâhâne olısardurÖldügiyiçün âşık şâhâ ne olısardur
Ghazal 1099گریه مستانه من از خمار چشم توستآه من از سرمه دنباله دار چشم توست
Gözümden ahan yaşlara tûfân niçe benzerGözümden ahan yaşlara tûfân niçe benzerYürekden olan kanlara ummân niçe benzer
Ghazal 1109از غبار جسم حایل ها به هم پیوسته استورنه آن جان جهان با ما به هم پیوسته است
Cân hüsrevün cemâline şîrîn degül midürCân hüsrevün cemâline şîrîn degül midürYürek hediyye yolma nârîn degül midür
Ghazal 1111سینه تنگی دو عالم درد و غم می داشته است؟نیم جانی این قدر ظرف ستم می داشته است؟
Nigârînâ neçün youdur karârunNigârînâ neçün youdur karârunCihânsın ola mı yoh i'tibârun
Ghazal 1113چهره روشن خط شبرنگ هم می داشته است؟تیغ خورشید درخشان زنگ هم می داشته است؟
Ghazal 1114هر که از تن پروری در کار کاهل گشته استدفتر ایجاد را چون فرد باطل گشته است
Ghazal 1115چشم ما پوشیده از خواب پریشان گشته استاز هجوم سنبل این سرچشمه پنهان گشته است
Ghazal 1120در بهاران بزم عیش میکشان آماده استجوش گل هم شاهد و هم مطرب و هم باده است
Ghazal 1123سنبل زلف از رخش تا برکنار افتاده استگل چو تقویم کهن از اعتبار افتاده است
Ghazal 1133از ته دل هر که روی خود به دنیا کرده استپشت از کوتاه بینی ها به عقبی کرده است
Ghazal 1140نه همین سرگشته ما را دور گردون کرده استخضر را خون در جگر این نعل وارون کرده است
Ghazal 1141جلوه هر جا یار با پای نگارین کرده استنقش پایش خاک را دامان گلچین کرده است
Ghazal 1143کوته اندیشی که طاعات ریایی کرده استخویش را محروم از مزد خدایی کرده است
Ghazal 1147از خط شبرنگ حسن یار صد چندان شده استکز ته هر حلقه خورشید دگر تابان شده است
Ghazal 1156خاکساری از بزرگان جهان زیبنده استبا زمین، افتادگی از آسمان زیبنده است
Ghazal 1175رتبه آزادگی در بندگی پوشیده استپله معراج در افکندگی پوشیده است
Ghazal 1179بوسه گاه جان ما آخر لب پیمانه استخاک ما چون درد می در گوشه میخانه است
Ghazal 1194روی کار دیگران و پشت کار من یکی استروز و شب در دیده شب زنده دار من یکی است
Ghazal 1196عمر شمع صبح و لطف بی بقای او یکی استعهد گل در زود رفتن با وفای او یکی است
Ghazal 1200هر زمان در شهر بند عقل، سور و ماتمی استجز جهان عشق نبود گر جهان بی غمی است
Ghazal 1247زلف شب عنبر فشان از نکهت گیسوی کیست؟چهره روز آفتابی از فروغ روی کیست؟
Ghazal 1253خط سبز از صفحه عارض ستردن خوب نیستآیه حرمت به آب تیغ شستن خوب نیست