Poetry
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
صبح جهان بود نفس غم زدای ماجان تازه می شود زدم جانفزای ما
Ghazal 794ای حسن پردهسوز تو برق نقابهاروی عرقفشان تو سیل حجابها
Ghazal 795وقت است جوش باده زند لاله زارهامیگون شود ز لاله لب جویبارها
Ghazal 796ای روشن از فروغ تو چشم چراغهاپر گل ز جوش حسن تو دامان باغها
Ghazal 797نتوان به بیمثال رسید از مثالهااز ره مرو به موج سراب خیالها
Ghazal 802در زلف مده راه دگر باد صبا رازین بیش ملرزان دل آسوده ما را
Ghazal 812دلگیر کند غنچه من صبح وطن رادر خاک کند کلفت من سرو چمن را
Ghazal 814نه کفر شناسد دل حیران و نه دین رااز نقش چپ و راست خبر نیست نگین را
Ghazal 820درمانده این جسم نزارست دل مادر سنگ نهان همچو شرارست دل ما
Ghazal 846فروغی است یکرنگی از گوهر مادل ساده فردی است از دفتر ما
Ghazal 861از تهیدستی است در مغز چنار این پیچ و تابچشم ظاهربین ز بی دردی کند جوهر حساب
Ghazal 862حسن آن لبهای میگون بیش گردد در عتابمی دواند ریشه در دل از رگ تلخی شراب
Ghazal 871در محیط عشق باشد از سر پر خون حبابباشد این دریای خون آشام را گلگون حباب
Ghazal 872گر به ظاهر بادپیماییم ما همچون حباباز هواداران دریاییم ما همچون حباب
Ghazal 879چون چراغ روز، با آن روشنایی آفتابهست با رویش خجل از خودنمایی آفتاب
Ghazal 882چشم عاشق خاک کوی دلستان بیند به خوابهر چه هر کس در نظر دارد، همان بیند به خواب
Ghazal 884مد کوتاهی است صبح از دفتر احسان شبسرمکش چون خامه زنهار از خط فرمان شب
Ghazal 896چهره نوخط آن تازه جوان را دریابزیر ابر تنک آن برق عنان را دریاب
Ghazal 900ز خط رحیم نشد حسن یار با احباببه چشم آینه از توتیا نیامد آب
Ghazal 913از اشک بلبل است رگ تلخی گلابنادان کند حواله ز غفلت به آفتاب
Ghazal 918صبح گشادهروی بوَد در حجاب شبچون باد، سرسری مگذر از نقاب شب
Ghazal 921از لعل و گهر گرچه گرانسنگ شود آبحیف است که آیینه نیرنگ شود آب
Ghazal 928آن که رنگ خط به رخسارش ز مشک ناب ریختخار در پیراهن خورشید عالمتاب ریخت
Ghazal 930باده تلخی که از بویش دل منصور ریختعشق آتشدست در مغز من پرشور ریخت
Ghazal 934روی از عالم بگردان گر لقا می بایدتبگسل از کونین اگر زلف دو تا می بایدت
Ghazal 935گرچه نی زرد و ضعیف و لاغر و بی دست و پاستچون عصای موسوی در خوردن غم اژدهاست
Ghazal 938در غبار خط صفای آن پری طلعت بجاستگرچه شد درد این شراب صاف، کیفیت بجاست
Ghazal 946کی سری بردم به جیب خود که طوفان برنخاستهمچو شمع کشته دودم از گریبان برنخاست
Ghazal 950از تهیدستی ز بی برگان خجالت کار ماستسر به زیر انداختن چون بید مجنون بار ماست
Ghazal 951آنچه می دانند ماتم تن پرستان سور ماستدار، نخل دیگران و رایت منصور ماست