Ghazal 1729

بهشت یک ورق از لاله زار دماغ من استبهار برگ خزان دیده ای ز باغ من است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1742

هنوز خط ز لب یار برنخاسته استغبار فتنه ازین رهگذر نخاسته است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1743

مرا به سیل سبکسیر رشک می آیدکه غیر صدق طلب راهبر نخواسته است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1750

نه چهره اش عرق از گرمی هوا کرده استنگاه را رخ او آب از حیا کرده است

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1751

نه خط ز خال لب یار سر برآورده استکه در هوای شکر، مور پر برآورده است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1752

ز خاک همچون هدف هر که سر برآورده استبه جرم سرکشی از تیر پر برآورده است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1802

ز تنگدستی شکر، نی مرا غم نیستکه ناله های گلوسوز از شکر کم نیست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1862

شد مدتی که خشت سر خم کتاب ماستموج شراب، سرخی سرهای باب ماست

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1866

در عین بحر، گوشه نشین را کناره هاستدر یتیم را ز صدف گاهواره هاست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1870

بیداری سیاه دلان عین غفلت استخوابی که نیست از سر غفلت، عبادت است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1882

خال لب تو داغ دل آب کوثرستپنهان تبسمت نمک شور محشرست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1884

آن را که در وطن لب نانی میسرستسی شب ز ماه عید سرایش منورست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1885

سرچشمه نشاط دل پاک گوهرستتا دل شکفته است، سخن تازه و ترست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1936

در هر دلی که ریشه کند پیچ و تاب عشقپیوسته همچو زلف، سرش در کنار اوست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1937

ماری است نی که مهره دل بیقرار اوستجاروب سینه ها نفس بی غبار اوست

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1954

باد بهار مرهم دلهای خسته استگل مومیایی پر و بال شکسته است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1960

یک دل هزار زخم نمایان نداشته استیک گل زمین هزار خیابان نداشته است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1964

این گردباد نیست که بالا گرفته استاز خود رمیده ای است که صحرا گرفته است

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1970

دل از هوس به زلف دو تا اوفتاده استپرهیز را شکسته به جا اوفتاده است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1982

زاهد ز سبحه در پی تسخیر بوده استخاکش خمیر مایه تزویر بوده است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2024

دردست، صبح شیب، می خوشگوار چیست؟در پیری این سیاه درون این نگار چیست؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2031

از شش در جهات، امید نجات نیستدر بند روزگار، نجات از جهات نیست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2037

جز گریه چشم اشک فشان را علاج نیستجز صبر عاشق نگران را علاج نیست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2075

ساقی ز ما شراب نخواهد دریغ داشتدریا ز تشنه آب نخواهد دریغ داشت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2089

از خطِّ دلْ سیه، ز رخش آب و تاب رفتمظلوم ظالمی که به پای حساب رفت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2092

هر عاشق از رهی به حریم وصال رفتمجنون پی سیاهی چشم غزال رفت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2095

چشمی که از غبار خطش توتیا گرفتاز اشک خویش دامن آب بقا گرفت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2097

بتوان به آه کام دل از آسمان گرفتزور کمان به گرمی آتش توان گرفت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2098

دل را ز ما به حسن ادا می توان گرفتزاندک توجهی دل ما می توان گرفت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2100

چون گوشه کلاه به پروانه نشکنم؟داغ از میان سوختگان دست من گرفت

Saib TabriziGhazal1 min