Poetry
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
بهشت یک ورق از لاله زار دماغ من استبهار برگ خزان دیده ای ز باغ من است
Ghazal 1742هنوز خط ز لب یار برنخاسته استغبار فتنه ازین رهگذر نخاسته است
Ghazal 1743مرا به سیل سبکسیر رشک می آیدکه غیر صدق طلب راهبر نخواسته است
Ghazal 1750نه چهره اش عرق از گرمی هوا کرده استنگاه را رخ او آب از حیا کرده است
Ghazal 1751نه خط ز خال لب یار سر برآورده استکه در هوای شکر، مور پر برآورده است
Ghazal 1752ز خاک همچون هدف هر که سر برآورده استبه جرم سرکشی از تیر پر برآورده است
Ghazal 1802ز تنگدستی شکر، نی مرا غم نیستکه ناله های گلوسوز از شکر کم نیست
Ghazal 1862شد مدتی که خشت سر خم کتاب ماستموج شراب، سرخی سرهای باب ماست
Ghazal 1866در عین بحر، گوشه نشین را کناره هاستدر یتیم را ز صدف گاهواره هاست
Ghazal 1870بیداری سیاه دلان عین غفلت استخوابی که نیست از سر غفلت، عبادت است
Ghazal 1882خال لب تو داغ دل آب کوثرستپنهان تبسمت نمک شور محشرست
Ghazal 1884آن را که در وطن لب نانی میسرستسی شب ز ماه عید سرایش منورست
Ghazal 1885سرچشمه نشاط دل پاک گوهرستتا دل شکفته است، سخن تازه و ترست
Ghazal 1936در هر دلی که ریشه کند پیچ و تاب عشقپیوسته همچو زلف، سرش در کنار اوست
Ghazal 1937ماری است نی که مهره دل بیقرار اوستجاروب سینه ها نفس بی غبار اوست
Ghazal 1954باد بهار مرهم دلهای خسته استگل مومیایی پر و بال شکسته است
Ghazal 1960یک دل هزار زخم نمایان نداشته استیک گل زمین هزار خیابان نداشته است
Ghazal 1964این گردباد نیست که بالا گرفته استاز خود رمیده ای است که صحرا گرفته است
Ghazal 1970دل از هوس به زلف دو تا اوفتاده استپرهیز را شکسته به جا اوفتاده است
Ghazal 1982زاهد ز سبحه در پی تسخیر بوده استخاکش خمیر مایه تزویر بوده است
Ghazal 2024دردست، صبح شیب، می خوشگوار چیست؟در پیری این سیاه درون این نگار چیست؟
Ghazal 2031از شش در جهات، امید نجات نیستدر بند روزگار، نجات از جهات نیست
Ghazal 2037جز گریه چشم اشک فشان را علاج نیستجز صبر عاشق نگران را علاج نیست
Ghazal 2075ساقی ز ما شراب نخواهد دریغ داشتدریا ز تشنه آب نخواهد دریغ داشت
Ghazal 2089از خطِّ دلْ سیه، ز رخش آب و تاب رفتمظلوم ظالمی که به پای حساب رفت
Ghazal 2092هر عاشق از رهی به حریم وصال رفتمجنون پی سیاهی چشم غزال رفت
Ghazal 2095چشمی که از غبار خطش توتیا گرفتاز اشک خویش دامن آب بقا گرفت
Ghazal 2097بتوان به آه کام دل از آسمان گرفتزور کمان به گرمی آتش توان گرفت
Ghazal 2098دل را ز ما به حسن ادا می توان گرفتزاندک توجهی دل ما می توان گرفت
Ghazal 2100چون گوشه کلاه به پروانه نشکنم؟داغ از میان سوختگان دست من گرفت