Shams Maghrebi · Ghazal
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
بیاور ساقی آن جام صفا رادمی از ما رهایی بخش ما را
Ghazal (another source) 4چه مهرست آن نمی دانم که عالم هست ذراتشچه چهرست آن نمی دانم که آدم هست مرآتس
Ghazal 5چه مهر بود که بسرشت دوست در گل ماچه گنج بود که بنهاد یار در دل ما
Ghazal 6ورای مطلب هر طالب است مطلب مابرون زمشرب هر شارب است مشرب ما
Ghazal 12چون تافت بر دل من پرتو جمال حبیببدید دیده جان حسن بر کمال حبیب
Ghazal 13ای کرده متجلی رخت از دیده هر خوبوی حسن و جمال همه خوبان بتو منسوب
Ghazal 14مرا که لعل لبت ساقی است و جام شراباز آن دو نرگس مست توام مدام خراب
Ghazal 18ای کائنات ذات ترا مظهر صفاتوی پیش اهل دیده صفات تو به ز ذات
Ghazal 19ای از دو جهان نهان عیان کیستوی عین عیان پس این نهان کیست
Ghazal 36چون رُخَت را هر زمان حُسن و جمالی دیگر استلاجَرَم هردم مرا با تو وصالی دیگر است
Ghazal 38آنچه کفر است بر خلق، بر ما دین استتلخ و ترش همه عالم برما شیرین است
Ghazal 45از دهانش بسخن جز اثری نتوان یافتاز میانش بمیان جز کمری نتوان یافت
Ghazal 49آنکس که دیده در طلب او مسافر استعمریست تا که در دل و جانم مسافر است
Ghazal 57گوهری از موج بحر بیکران آمد پدیدهرچه هست و بود میباید از آن آمد پدید
Ghazal 58از جنبش بحر قدم برخاست موجی بی عددوز موج دریای ازل پرگشت صحرای ابد
Ghazal 72شاه بتان ماه رخان عرب رسیدبا قامت چو نخل و لب چون رطب رسید
Ghazal 87می حدیثی از لب ساقی روایت می کندباده از سرمستی چشمش حکایت میکند
Ghazal 104دلا گر دیده ای داری بیا بگشا بدیدارشز رخسار پریرویان ببین خوبی ز رخسارش
Ghazal 106مرا ز من بستان دلبرا بجذبه خویشکه نیست هیچ حجابی چو من مرا در پیش
Ghazal 112تویی خلاصهٔ ارکانِ اَنجُم و افلاکولی چه سود که خود را نمیکنی ادراک
Ghazal 129من که در صورت خوبان همه او میبینمتو مپندار که من روی نکو میبینم
Ghazal 139خود پرستی پیشه دارد روز و شبهست خود را که ضم گاهی ثمن
Ghazal 143گنج های بینهایت یافتم در کنج جانکنج جان را بین که چون شد کان گنج بیکران
Ghazal 144ایدوست بیا بر نظر ما نظری کنبر دیده جان و دل شیدا نظری کن
Ghazal 150گفتمش خواهم که بینم مر ترا ای نازنینگفت اگر خواهی مرا بینی برو خود را ببین
Ghazal 154صفت و شکل و دهانش بزبان هیچ مگوبیقینش چو بدیدی بگمان هیچ مگو
Ghazal 166چو تافت بر دل و بر جانم آفتاب تجلیبسان ذرّه شدم در فروغ و تاب تجلی
Ghazal 170ای دیده بگو از چه سبب مست و خرابیول دل تو چنین مست و خراب از چه شرابی
Ghazal 178تا تو اندر مراتب عددیگه دهی و گه هزار و گاه صدی
Ghazal 182چه باشد اگر زانکه تو گاه گاهیکنی سوی افتادگانت نگاهی