Nariman Hasanzade · Poetry
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
Örpək bağladılar sərhəddə, baba!işığı zülmətə dəyişdi, qızlar.
Səs ver Bakıya, TəbrizSənə qurban Azərbaycan,özün özünə qənimsən.
Çoban ƏfqanŞair dostum Şahmar Əkbərzadə soruşdu ki, Çoban Əfqan adlı adam tanıyırsanmı? Yuxuma girmişdi, dedi Nəriman məni niyə unudub? Ona şairlik ilhamı vermişəm. Eyni yuxunu altı yaşımda ikən anam görmüşdü, o da bu sözləri mənə demişdi. Nəhayət, 1955-ci ildə onun şeirlərini dillərdən toplayıb ayrıca kitab şəklində çap etdirdim. İyirminci illərdə vəfat edib. Bizim Ağstafa rayonumun Qıraq Kəsəmən kəndində yaşayıb.*Müəllif*
Deyirlər “dəyişmişəm”– Dəyişməzmi gülüm, bəsgünün altında yanan, –
Hazır olİncimə məndən, oğlum,qaçdın, gəldin üstümə
HeyrətBir heyrət bürüyüb məni bu yerdə,dolub izdihamla Fəxri xiyaban.
Səliqə-sahmanQarşımda ən zəngin bir kitabxana,Hər yerdə səliqə-sahman durubdu.
Yaşamaq öyrədir təbiət bizəBadam çiçəkləri, nə zərifsiniz,elə bil hər budaq bir ağ işıqdı.
Çılpaq kralOlur yəqin hər bir yerdə –çılpaq kral.
Mənə oxşasanMən səndən narazıyam,sən məndən inciyirsən, –
Ən şirin nemətAçılan toplara diksinməyiriz...*Sabir*
Qamçı vururHey görürəm,öz içimdə lağ eyləyir
Məhəbbət qədərMən insan görmüşəm, ürəyi buzdu,nə sözə yatıbdı, nə də söhbətə.
Vətəndən soruşMəni imtahana çəkdi təbiət,yollarda bərkiyə-bərkiyə gəldim.
Adsız bulaqBulaq suyu, nə sərinsən, nə ətirli bir dadın var,Nə bir qulluq eləyənin, nə də məşhur bir adın var.
Vaxt gəlirDilimi susdurub dillər tökürsən;yorulmur, maşallah, səndə çənə var.
“Qələm yoldaşıma”Danışırsan nə mehriban-mehriban,iki suyun arasında qalmışam.
Sən dəTəbabət dərsliyinigətirdim bir gün yada.
Adət nədir“Əcnəbilər göydə balonlarla gəzir...”*Sabir*
Ehtiyacı varİnsan cavanlıqda şərəf-şan gəzir,hər kəsin bir ada ehtiyacı var.
Aşıq ədalətəƏdalətdən mən ədalət istədim,ürəyimin dağı yaman dağ idi.
...Ya ikiDost-mehriban ya bir olar, ya iki*Molla Cümə*
Alman əsgərinəTikanlı məftillərigörəndən,
Yaşa, hayıfsanBir gözəl qadına heyran qalmışam,sağ ikən, ölənə həsəd çəkirdi.
Mənə düşməyirMəni sevindirməyin,gülmək mənə düşməyir.
Söz yarası– Məni evə apar,– Mən sənə qurban.
Torpaq olduBir ay evi arzuladı,göz yummadı, oyaq oldu.
Görüş yeriSarası gözünə gələr həmişə,*Hayıf, bircə dəfə evinə gəlməz.*
Zülmətdə işıqElə yadımdadı o axşam üstü,elə nisgilliyəm düzü o vaxtdan, –
Gəncə gözəliNigar Rəfibəylinin xatirəsinə*Üst-üstə qoyublar iki mərməri, –*