Nariman Hasanzade · Poetry
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
Evdə bir ocağın odu-közüydük,soyuyub əzəlki isti yerimiz.
Mənim nikahımı pozdu təbiətMənim nikahımı pozdu təbiət,köklədi simləri xeyir-şər üstə.
Məni təbrik eləyirlərQapı-qapı, ev-ev gəzir şerlərim,çanta-çanta, cib-cib gəzir şeirlərim.
Səni sevdim ki...Mən səni sevəndə yaz havasıydı,neyləyim, taleyin gözü tökülsün.
MəhəbbətMən sənə bağlıyam xatirələrlə,nə bilim,
Taleyin son töhfəsiSənin göz yaşınla,sənin gülüşün
HəyatNiyə haqsız olur bunca təbiət,niyə ürəyinə o, dəyir sənin?
Deyirlər tanış ol...Elə dayanırsan, elə baxırsan,elə bil qarşında quru bir daşam.
VaxtSən gələndə yanıma,istəyirsən daima
Düz deyir könülElə bil mən səndən uzaqlaşıram,qulaq as, gör sənə nə deyir könül.
Gəl, “mənim yaşıdım”Sevməyən kəslərin ürəyi darmış,*min il də köhnəlməz bu duyğu, bu hiss.*
“Ziyafət”dən qayıdan qızGecə keçib gecədən,keçən yoxdu küçədən.
Qızlardan oğlanlaraOğlanlar, qızlara hörmət eyləyin,ya sevin qızları, ya rədd eləyin.
Qorxuram “anama” mən ana deyim– Bir qadın anama oxşayır, ata,üzü, görünüşü, boyu-qaməti.
Məndən yaman rahatdılarSoyuq sökür kürəyimi,ağrı didir ürəyimi.
Xəbər ver o gözəldənDeyərdi, danışardı,arzuyla yaşayardı.
DüşübKüsüb bir dünya gözəli,sükutu dünyaya düşüb.
Dünya yaşamaq yeriymişÇəməndə təzə gül bitib,bu yer köhnə bağ yeriymiş.
Mənim yandığımı demə, yanarsanXalq artisti Əminə Yusifqızına*Gör necə qarışıb qəmim qəminə,
Sən Nəriman deyibsənMənim evdən, mənim işdən qaçanım,kimə doğru, kimə yalan deyibsən?
Daim göz önündəHəyatın qəribə məqamları var,kim isə sağlamdı, nasaz görünür.
Sənə keşik çəkirəmSən yatırsan bu saat,mən oyağam bu saat.
Qabaqda yaş var...İkimiz üz-üzə – sevinc ilə qəm.elə hey deyirəm bir dinlə məni.
Qıza “beş” düşürBir dünya gözəli, bir adı pünhangörüşə qaçırdı əlində dəftər.
Dünyanın sakit yeriYenə divanəydi şahanə könlüm,cahanda sığmırdı cahana könlüm.
Gəl, yanıma gəlO evdə könlünə dəysələr sənin,Bu evdə mən varam, gəl, yanıma gəl.
Heç nə istəməyən qız– Ata, güllü bir corab al,heç nə daha istəmirəm.
Xanımın sərgidə iştirakıXanım sərgi düzəldir,sərgisi nə gözəldir.
Ay Xanım, gəl oynayaq– Xa... nım... – deyə sərçələr,cik-cik edib höccələr.
“Arı” və “Alı”Mən deyirəm: Arıdı,Xanım deyir: Alıdı.