Nizami Ganjavi · Masnavi
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
زهی دارنده اورنگ شاهیحوالتگاه تایید الهی
Khosrow and Shirin, chapter 17چو آمد زلف شب در عطر ساییبه تاریکی فرو شد روشنایی
The Treasury of Mysteries, chapter 31There was a hunter who had wonderfully sharp sight. He travelled far and wide in the desert.He had such a courageous dog that, when it ran, it outpaced the sun.
The Treasury of Mysteries, chapter 35A fruitseller who lived in Yaman, had a small fox to guard his goods.It kept good watch on the road and guarded the warehouse of the greengrocer.
Iqbalnama, chapter 46ببار ای مغنی نوایی شگفتگرفته رها کن که خوابم گرفت
Khosrow and Shirin, chapter 49چهارم روز مجلس تازه کردندغناها را بلندآوازه کردند
The Treasury of Mysteries, chapter 53A traveller, one of the spiritual guides, was on a journey; with him were a thousand disciples.The sage in that desert broke wind loudly and gave it as a trust to the trustees of the dust.
Khosrow and Shirin, chapter 81نکیسا چون زد این افسانه بر چنگستای باربد برداشت آهنگ
Khosrow and Shirin, chapter 89به پیروزی چو بر پیروزهگون تختعروس صبح را پیروز شد بخت
Khosrow and Shirin, chapter 99دگر ره گفت اگر جان هست حاصلنه نقش کالبدها هست باطل؟
Khosrow and Shirin, chapter 103دگر ره باز پرسیدش که جانهاچگونه بر پرند از آشیانها
Khosrow and Shirin, chapter 107چهارم مرد موبد گفت کاین رازبه شخصی مانَد اندر حجله ناز
Khosrow and Shirin, chapter 110دلا از روشنی شمعی برافروزز شمع آتش پرستیدن بیاموز
Layla and Majnun, chapter 6ای عالم جان و جان عالمدلخوش کن آدمی و آدم
Layla and Majnun, chapter 26شبگیر که چرخ لاجوردیآراست کبودیی به زردی
Iqbalnama, chapter 27چو ختم سخن قرعه بر شاه زدسخن سکهٔ قدر بر ماه زد
Iqbalnama, chapter 45مغنی درین پرده دیرسالنوایی برانگیز و با او بنال
Khosrow and Shirin, chapter 50در آمد باربد چون بلبل مستگرفته بربطی چون آب در دست
Khosrow and Shirin, chapter 63چو خسرو نامهٔ شیرین فروخوانداز آن شیرینسخن عاجز فروماند
Khosrow and Shirin, chapter 70دگر باره جهاندار از سر مهربه گلرخ گفت کاِی سرو سمنچهر
Khosrow and Shirin, chapter 74مَلک چون دید ناز آن نیازیسپر بفکند از آن شمشیر بازی
Khosrow and Shirin, chapter 84چو رود باربد این پرده پرداختنکیسا زود چنگ خویش بنواخت
Khosrow and Shirin, chapter 104یکی گفتا بدان مانَد که در خوابدر اندازد کسی خود را به غرقاب
Khosrow and Shirin, chapter 108سخن چون شد به معصومان حوالتملک پرسیدش از تاج رسالت
Khosrow and Shirin, chapter 118شبی رخ تافته زین دیر فانیبه خلوت در سرای ام هانی
Khosrow and Shirin, chapter 8به فرخفالی و فیروزمندیسخن را دادم از دولت بلندی
Khosrow and Shirin, chapter 82چو بر زد باربد زین سان نوایینکیسا کرد از آن خوشتر ادایی
Khosrow and Shirin, chapter 97دگر ره گفت کای دریای دُربارچو دُر صافی و چون دریا عجبکار
Khosrow and Shirin, chapter 100دگر ره گفت «بعد از زندگانیبه یاد آرم حدیث این جهانی؟»
Khosrow and Shirin, chapter 114تو کز عبرت بدین افسانه مانیچه پنداری مگر افسانه خوانی