Qasim Anvar · Ghazal
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
نیم مستان ترا سرگشته چون پرگار کنآخر ای جان و جهان، جامی دگر در کار کن
Ghazal 548ما را هوای باده نابست در دروناین خاطر از درونه ما کی شود برون؟
Ghazal 552بجان آمد ز هجران جان مسکین«اغثنی یاغیاث المستغیثین »
Ghazal 564چه شنیدی که دل از دست بدادی،تو عمو؟چه فتادت که روانی بسوی بحر چو جو؟
Ghazal 572«کان الله » گفت و «کان الله له »وصف مستان طریقت در وله
Ghazal 573ای آفتاب روی تو را پردهدار ماهبر جمله دلبران جهان خسروی و شاه
Ghazal 579در میان همه خوبان بت ما از همه بههمه صافند ولی او بصفا از همه به
Ghazal 580آتش عشق تو شوری در جهان انداختهرهروان را جمله از کام و زبان انداخته
Ghazal 581ای آتش سودای تو در کن فکان انداختهعشقت شراب آتشین در جام جان انداخته
Ghazal 582ای خیالت عقل کل را در گمان انداختهنقش فیض لامکان اندر مکان انداخته
Ghazal 588گرم از طالع فرخ رخ جانان شود دیدهز عکس رنگ آن رخسار عین جان شود دیده
Ghazal 594مرآت دل شکستی، ای گنج جاودانهجان را وحید کردی آخر بهر بهانه
Ghazal 597تا گرد ماه، سنبل مشکین نهادهایبس داغها که بر دل مسکین نهادهای
Ghazal 598همه لذت، همه شهوت، همگی رد شده ایپیش ازین نیک بدی، خواجه، ولی بد شده ای
Ghazal 599این شناسی که: از آن شهر و دیار آمده ایلیک هرگز نشناسی بچه کار آمده ای؟
Ghazal 601«هدی للمتقین » گفتند: یعنیبصورت وا ممان از صرف معنی
Ghazal 603به جان تو، که خمارم به غایت، ای چلبیبریز باده حمرا به شیشه حلبی
Ghazal 608السلام علیک، یا سندی«انتموا سیدی و مستندی »
Ghazal 610دلم از غصه هجران تو دارد دردیخسته ای، سوخته ای، عاشق غم پروردی
Ghazal 611گر گلی از گلشن حسنش ببازار آمدیهر دکانی را نسیم مشک تاتار آمدی
Ghazal 615جان نوروز و جان صد عیدیعیدی عاشقان بده، عیدی
Ghazal 617ای عشق دل فروز، که شاه مظفریدل را نگاه دار، که سلطان کشوری
Ghazal 619مرا از پرتو روی تو هر لمعه است دیداریمرا از لمعه روی تو هر لمعه است انواری
Ghazal 622حکایتی دو سه دارم، به شرط دستوریز حد گذشت به غایت زمان مهجوری
Ghazal 633دلا، ز باده و خُمخانهٔ که میپرسی؟ز چشم و غمزهٔ مستانهٔ که میپرسی؟
Ghazal 646ای آتش سودای تو در جان جهانیوی از تو بهر گوشه خروشی و فغانی
Ghazal 654تو محبوب جانی و جان جهانیفدای تو صد عمر و صد زندگانی
Ghazal 655تو مرهم دل ریشی و راحت جانیدوای درد دل بیدلان نکو دانی
Ghazal 658خوشدل شدم که دادم دل را بدلستانیماییم در هوایش دردی و داستانی
Ghazal 661فداک عقلی و روحی، که راحت جانیمرا بدرد سپاری و عین درمانی