Ghazal 564

چه شنیدی که دل از دست بدادی،تو عمو؟چه فتادت که روانی بسوی بحر چو جو؟

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 572

«کان الله » گفت و «کان الله له »وصف مستان طریقت در وله

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 573

ای آفتاب روی تو را پرده‌دار ماهبر جمله دلبران جهان خسروی و شاه

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 579

در میان همه خوبان بت ما از همه بههمه صافند ولی او بصفا از همه به

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 580

آتش عشق تو شوری در جهان انداختهرهروان را جمله از کام و زبان انداخته

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 581

ای آتش سودای تو در کن فکان انداختهعشقت شراب آتشین در جام جان انداخته

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 582

ای خیالت عقل کل را در گمان انداختهنقش فیض لامکان اندر مکان انداخته

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 588

گرم از طالع فرخ رخ جانان شود دیدهز عکس رنگ آن رخسار عین جان شود دیده

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 594

مرآت دل شکستی، ای گنج جاودانهجان را وحید کردی آخر بهر بهانه

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 597

تا گرد ماه‌، سنبل مشکین نهاده‌ایبس داغ‌ها که بر دل مسکین نهاده‌ای

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 598

همه لذت، همه شهوت، همگی رد شده ایپیش ازین نیک بدی، خواجه، ولی بد شده ای

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 599

این شناسی که: از آن شهر و دیار آمده ایلیک هرگز نشناسی بچه کار آمده ای؟

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 601

«هدی للمتقین » گفتند: یعنیبصورت وا ممان از صرف معنی

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 603

به جان تو، که خمارم به غایت، ای چلبیبریز باده حمرا به شیشه حلبی

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 608

السلام علیک، یا سندی«انتموا سیدی و مستندی »

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 610

دلم از غصه هجران تو دارد دردیخسته ای، سوخته ای، عاشق غم پروردی

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 611

گر گلی از گلشن حسنش ببازار آمدیهر دکانی را نسیم مشک تاتار آمدی

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 615

جان نوروز و جان صد عیدیعیدی عاشقان بده، عیدی

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 617

ای عشق دل فروز، که شاه مظفریدل را نگاه دار، که سلطان کشوری

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 619

مرا از پرتو روی تو هر لمعه است دیداریمرا از لمعه روی تو هر لمعه است انواری

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 622

حکایتی دو سه دارم، به شرط دستوریز حد گذشت به غایت زمان مهجوری

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 633

دلا، ز باده و خُم‌خانهٔ که می‌پرسی؟ز چشم و غمزهٔ مستانهٔ که می‌پرسی؟

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 646

ای آتش سودای تو در جان جهانیوی از تو بهر گوشه خروشی و فغانی

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 654

تو محبوب جانی و جان جهانیفدای تو صد عمر و صد زندگانی

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 655

تو مرهم دل ریشی و راحت جانیدوای درد دل بیدلان نکو دانی

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 658

خوشدل شدم که دادم دل را بدلستانیماییم در هوایش دردی و داستانی

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 661

فداک عقلی و روحی، که راحت جانیمرا بدرد سپاری و عین درمانی

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 682

چو زنان،مباش قانع،ز جهان برنگ و بوییبزن، ای پسر، چو مردان، قدمی بجست و جویی

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 10

چند پرسی ز کجایی و کجایی و کجا؟از نهان خانه تجریدم و از دار فنا

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 11

خدا را، ای مذکر، رحم فرماز حد بگذشت سرمای تو بر ما

Qasim AnvarGhazal1 min