Qasim Anvar · Poetry
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
از ما خبر برید بدان عاشقان مست :پیمانه پر کنید، که پیمان ما شکست
Ghazal 61ای دوست، دلم راهوس باده حمراستزان باده حمرا که درو نور تجلاست
Ghazal 63بآفتاب جمالت، که نور دیده ماستکه آفتاب جمالت ز ذرها پیداست
Ghazal 66چون نور رخت از همه سو ظاهر و پیداستذرات جهان را بولای تو تولاست
Ghazal 68دوست در مجلس جان آمد و محفل آراستشیوها کرد که هرگز بصفت ناید راست
Ghazal 69دین هر کس بقدر صدق و صفاستدیدن عاشقان طریق فناست
Ghazal 70رنگ رز رنگ خمی کرد و نیامد خم راستگنه رنگ رزست این و تو گویی: خم راست
Ghazal 76یک سخن از قول اخوان الصفاست:سر بکوب آنرا که سرش نیست راست
Ghazal 81مقصود ما ز ملک جهان وصل یار ماستاین کار اگر برآید، پس کار کار ماست
Ghazal 83شور جهان ز شکر آن دلستان ماستدل ارغنون و روی تو چون ارغوان ماست
Ghazal 86دستم بدست گیر، که دل توبه کارتستجان را نگاه دار، که جان یار غارتست
Ghazal 89شفای جان مرا چیست؟ کز من آزردستکنون که خون دلم ریخت، جان و دل بر دست
Ghazal 102بگذار ره صومعه، کان دور و درازستبنشین بدر میکده، کان خانه رازست
Ghazal 105در مذهب ما باده مباحست و حلالستاین باده ز خم خانه اجلال جلالست
Ghazal 109تو ساقی جان بخشی و عالم همه جامستوز باده نوشین تو عالم همه جامست
Ghazal 112دلم از عشق تو مست است و جان مستجهان مست و زمین مست، آسمان مست
Ghazal 122درد تو، که سرمایه ملک دو جهانستالمنة لله که مرا بر دل و جانست
Ghazal 133دلم از شوق تو خونست و ندانم چونستدر درون شوق وصالت ز بیان بیرونست
Ghazal 141ز پیدایی چو پنهانست آن دوستهمه جا او،همه جا او، همه اوست
Ghazal 142عاشق بمرگ مایل و عاقل بهانه جوستغازی قتیل دشمن و عاشق قتیل دوست
Ghazal 146قمری دارم کین چشم نهان خانه اوستدل و جان عاشق آن نرگس مستانه اوست
Ghazal 153زان یار جفا پیشه، که پشتست و پناهستغافل مشو، ای دوست، که آن عین گناهست
Ghazal 174میان مجلس رندان حدیث فردا نیستبیار باده، که حال زمانه پیدا نیست
Ghazal 181از تو به مقصود ره دور نیستگر دل و جان غافل و مغرور نیست
Ghazal 189پیر ما جامیست، اما در خور این جام نیستباده صافی نوشد، اما رند درد آشام نیست
Ghazal 194خلق گویند که: در عشق بلیاتی نیستقدمی نیست درین راه که آفاتی نیست
Ghazal 206چشم سرمست تو ما را بستم کاری کشتدید صد زاری ما را و بصد زاری کشت
Ghazal 207ناگهان در تاخت عشقت، ملک جان یغما گرفتآتش سودای عشقت در دل شیدا گرفت
Ghazal 208ذکر جمیل یار جهان را فرو گرفتعالم گرفت، لیک بوجه نکو گرفت
Ghazal 213با عشق ز تسبیح و مصلا نتوان گفتجز باده گل رنگ مصفا نتوان گفت