Qasim Anvar
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
گر زانکه بگویند: گدایی و فقیریبهتر بود از مسند شاهی و امیری
Ghazal 630تو همچو عقل شریفی و همچو روح عزیزی«فداک عقلی و روحی » ندانمت که چه چیزی؟
Ghazal 631تا سر الهی ز ملاهی نشناسینسناس ندانی بحقیقت ز اناسی
Ghazal 634زمانی یار شو، گر یار باشیاگر با ما نباشی با که باشی؟
Ghazal 639زنهار! درین کوی بغفلت نخرامیجویان خدا باش، اگر مرد تمامی
Ghazal 653تو جام جمی، اما در جام نمیدانیاین رمز نمی بینی، این قصه نمیخوانی
Ghazal 666تراست ناز، که سلطان حسن و تمکینیمرا هزار نیاز و هزار مسکینی
Qit'a 1همه دان غیر خدا نیست، همه دانش ماغیر ازین نیست که : هستی همه دانیم او را
Qit'a 2هزار شکر خدا را، که در جمیع امورهمیشه بر کرم اوست اعتماد مرا
Ghazal 3ای صبح سعادت ز جبین تو هویدااین حسن چه حسنست؟ تقدس و تعالا
Məqamatül-arifin, 4از بدایات اولست سخنبشنو و بعد از آن تأمل کن
Ənisül-arifin, 5«زمرة العشاق،قد قرب الوصال »«زبدة العشاق،لاتمشوا،تعال »
Rubai 5عاشق که سمندر نبود خر کوفستصوفی که قلندر نبود موقوفست
Ghazal 6بس بمساجد شدیم بهر تولامسجد اقصی کجاست؟ مسجداقصا؟
Ghazal 7بلبل بوقت صبح بدرگاه کبریافریاد عشق زد که: منم عاشق خدا
Qit'a 8سید رهروان دین طیفورآنکه در عمر خویشتن بدفرد
Rubai 9هر دل،که ز سر کارآگاهی یافتدر ملک جهان ز ماه تا ماهی یافت
Məqamatül-arifin, 10قسم احوال بعد ازین باشدهر که دانست مرد دین باشد
Məqamatül-arifin, 12اول آن مکاشفه است و یقینبعد ازان در مشاهده می بین
Rubai 16چون باده بما داد،علی رغم حسودخوردیم،اگرصاف،اگر دردی بود
Qit'a 19تجلی میکند شاهد پس از چندین عجب بر ماولی از کثرت پرده کماهی دیدنش نتوان
Ghazal 21«نون گفت » و «قلم » گفت تقدس و تعالااجمال ز تفصیل مبرهن شد و پیدا
Qit'a 21هله! ای مردم مکاره پرتلبیسو«لعنة الله علیکم و علی ابلیسو»
Ghazal 22هرچه آن می رود از حد سمک تا بسمافاعلش را نتوان گفت که چونست و چرا؟
Qit'a 22صدر ولایت، که نقد شیخ صفی داشتقرب نود سال بود رهبر این راه
Qit'a 23میر زمانه، خسرو گیلان و تاج شاهدلها نگاه دار، که اینست شاهراه
Qit'a 25پیش از این گفته اند اهل خردکه بحکمت بدند آکنده
Rubai 29آن کس که ز یار خود بریدهست منمآن کس که ز زهر غم چشیدهست منم
Ghazal 31بسوخت آتش عشق تو زهد و تقوی رابباد داد ورقهای درس و فتوی را
Ghazal 35ای چشم تو در شوخی سرفتنه دورانهاخط خوش و رخسارت رشک گل و ریحانها