Qasim Anvar
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
معشوقه به هر صفت که آید به ظهوراز ظلمت محض، یا خود از خالص نور
Rubai 20ای ساعد لطف شاه از روح تو بازمحبوب خدا،طایر عالی پرواز
Ənisül-arifin, 21شیخ عالم، آفتاب اولیاپیشوای دین، صفی الاصفیا
Rubai 25گر کافر و مؤمنم،که بر دین توامگر نیک و بدم، بنده مسکین توام
Ghazal 29ساقی به من آور قدح پیر مغان راتا تازه کند جودت او جوهر جان را
Rubai 31ای دلبر دلدار، طلب گار توایمای منبع انوار، طلب گار توایم
Ghazal 34از حد گذشت قصه درد نهان ماترسم که ناله فاش کند راز جان ما
Rubai 38بر گریه و بر زاری من رحمت کنبر مفلسی و خواری من رحمت کن
Ghazal 46عاشقم، خسته ام، خراب و یبابغرق دریای حیرتم، دریاب
Ghazal 47«لن ترانی » می رسد از طور موسی را جوابچون خطاب از دوست آید سر بنه، گردن متاب
Ghazal 51عدیل نیست ترا در جهان حسن و ملاحتعجب لطیف و صبیحی، بخیر باد صباحت
Ghazal 59گر زاهدست جانم، اگر رند می پرستبا روی تست روی دلم، هر کجا که هست
Ghazal 79در خاکدان دهر دلی شادمان کجاست؟یک دل که ایمنست ز غم در جهان کجاست؟
Ghazal 101امروز بهرحال به از دی و پریرستعالم همه پر عنبر سارا و عبیرست
Ghazal 107جگرم گرم و دل خسته ندیم ندمستلطف فرما و کرم کن، که مقام کرمست
Ghazal 113گر دردمند گردد دل، دولتی عظیمستچون دردمند او شد، دل بعد از آن سلیمست
Ghazal 121بگوش سرو چه گفتی؟ که پای کوبانستبگوش عقل چه گفتی، که مست و حیرانست
Ghazal 123در دیده صاحب نظران کشف عیانست :کان ماه دل افروز پس پرده نهانست
Ghazal 125دلم از زلف تو آشفته و سرگردانستجان بدیدار تو شادست ولی حیرانست
Ghazal 126صبا چه گفت بگوش چمن که خندانست؟میان صحن گلستان خروش مستانست
Ghazal 149ای دل و دلدار من، راه بوصل از چه روست؟ای بت عیار من، راه بوصل از چه روست؟
Ghazal 168ای دوست، حکایت نهان چیست؟فی الجمله حدیث عاشقان چیست؟
Ghazal 195هرکه را نفی فراوان شد و اثباتی نیستگرچه بیناست، ولی صاحب مرآتی نیست
Ghazal 196از یار سفر کرده کسی را خبری نیستکان ماه مسافر بهمه کوی و دری نیست
Ghazal 203باز شوری بمحلت زد، ازین کو بگذشتسوک ما سورشد امروز کزین سو بگذشت
Ghazal 204در شرح آن جمال بیانها ز حد گذشتدر حسن یار حیرت جانها ز حد گذشت
Ghazal 205دردم ز اشتیاق تو ز اندازه در گذشتاز پا در اوفتادم و آبم ز سر گذشت
Ghazal 210جان ببوی وصل یار از کعبه تا بتخانه رفتدل بیاد چشم او در کنج هر میخانه رفت
Ghazal 218ای دل، چو پیش آمد غمی، آن را فرج دان، نه حرجبرخوان به پیش صابران کالصبر مفتاح الفرج
Ghazal 226سفر گزیدم ازین آستان کون و فسادبر آسمان معالی، سفر مبارک باد!