Qasim Anvar
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
تا پریشان نکند زلف ترا باد صبامتصور نشود حالت جمعیت ما
Qit'a 11شاه رستم را درودی میفرستم با سلامزانکه کس رامثل او فرزند فرزندی نبود
Ghazal 13زهی شوق و زهی شوق، زهی عشق و تمنا!زهی عشق جهانسوز، زهی حسن و تولا!
Qit'a 14مرا گفتی که : قول پیر تسلیمبگو : تا خود چسان دیدی بمعیار؟
Qit'a 15خداوند داننده دستگیررؤف و رحیم و قدیم و قدیر
Ənisül-arifin, 16عارفی خوش گفت با مردی بخیل:ای بدست ناجوانمردی ذلیل
Qit'a 16اشتیاقم به ملاقات تو چندان که مپرساحتیاجم به مراعات تو چندان که مپرس
Qit'a 17گر ببینی عارفی یا طالبیهر دو از روی حقیقت متفق
Ənisül-arifin, 18بود در گیلان سپهبد زاده اینیک مردی،مقبلی،آزاده ای
Rubai 18ای شاه جهان،از تو نیاید آزاردانا دل و عالمی و بختت بیدار
Ənisül-arifin, 20مخزن اسرار ربانی دلستمحرم انوار روحانی دلست
Ənisül-arifin, 26بیش ازین غافل ز خود بودن چرا؟جان بدست نفس فرسودن چرا؟
Rubai 27هرچند ترا از اهل ایمان دارمدر معنی این مسئله برهان دارم
Qit'a 28جَمالَ غرّةِ عَیْنی رَأَیتُ فی سلمیفَزادَ بَهْجَةَ قَلْبی وَ زالَ لی اَلَمی
Qit'a 29ای برادر، گر ره صورت رویتا قیامت بوی معنی نشنوی
Ənisül-arifin, 30گفت با شمع آتش سوزان برازکای به طول و عرض خود وامانده باز
Ghazal 32هزار بار نمک ریخت بر جراحت مابشیوهای ملاحت، زهی ملاحت ما!
Ghazal 44سخنی می رود بوجه صوابهمه قشرند و دوست لب لباب
Rubai 44از لذت عاشقی چومسرور شویدر لشگر عاشقان چو منصور شوی
Ghazal 87گر دل برفت، مسکن جانها بکوی تستگر عقل رفت، جرعه ما در سبوی تست
Ghazal 93بازم نمکی بر جگر ریش رسیدستصد گونه بلا بر من درویش رسیدست
Ghazal 128مرا پیوند او پیوند جانستدریغست آن جمال از ما نهانست
Ghazal 129مرا چون عاشقی دارالامانستدلم با دوست سر بر آستانت
Ghazal 130مرا نور یقین همراه جانستسرم با دوست سر بر آستانست
Ghazal 131مرا هوای تو اندر میانه جانستمگو حکایت سامان، چه جای سامانست؟
Ghazal 132همه صحرا گلست و ارغوانستبهرجایی از آن جانان نشانست
Ghazal 134شریعت در طریقت مستعینستشریعت راه فخرالمرسلینست
Ghazal 135آفتابیست جمالت که جهان پرتو اوستهمه را از همه رو روی بدان روی نکوست
Ghazal 137برآمد آفتاب طلعت دوستکه ذرات جهان را رو به آن روست
Ghazal 144نمیتوان خبری دادن از حقیقت دوستولی ز روی حقیقت حقیقت همه اوست