Qasim Anvar
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
بحمدالله من از دردی کشانمز ذوق درد دردش جان فشانم
Ghazal 641هله! ای جان گرامی، ز کجایی و چه نامی؟مُحْیی جان و جهان، ماحی آثار ظلامی
Marsiya 3یارب، بحق آنکه تویی عالم اسرارکز یار سفر کرده ما کیست خبر دار؟
Qit'a 3قاسمم، قاسم انوار، که اسرار ازلنیست پوشیده ز من، خلق چه دانند مرا؟
Ənisül-arifin, 11هر کرا قصد حریم کبریاستدشمنش در راه دین کبر و ریاست
Ənisül-arifin, 12خارپشتی بد میان کوهسارخویشتن را کرده پنهان زیر خار
Qit'a 12گر نگویم دگر بخواهد گفتآنکه بروی ببست دربان در
Ənisül-arifin, 14عالمی را کین صفت بر سر زندآتش اندر دین پیغمبر زند
Ənisül-arifin, 15چون هوی بر حب دنیی شد مزیدبختت اندر نفس شوم آمد پدید
Qit'a 20عقل کل، نفس کل، طبیعت کلبعد از آن جوهر معانی دان
Ənisül-arifin, 23حاکم مطلق،خدای ذوالجلالقادر بی چون، قدیم بر کمال
Ənisül-arifin, 25آن همایون طایر فرخنده فالروح انسانی،انیس ذوالجلال
Ənisül-arifin, 27بود در تبریز زیبا منظرینازنین عالمی، نیک اختری
Ənisül-arifin, 29شمع چون پروانه را معدوم دیدگفت باآتش که:ای نور الفرید
Ghazal 120ای ساقی جان بخش، که در جام تو جانستپر کن قدح باده، که دل در خفقانست
Ghazal 136باد صبا برگرفت پرده ز رخسار دوستجمله ذرات را عربده و های و هوست
Ghazal 140دل من شیوه شیرین ترا دارد دوستهر کجا شیوه شیرین، دل من بنده اوست
Ghazal 164طریق عشق سپردن طریق بوالعجبیستنشان عشق نجستن نشان بی طلبیست
Ghazal 166گر جمله تویی تو، نیک و بد چیست؟ور جمله منم، پس این عدد چیست؟
Ghazal 169همه دردست درین واقعه، پس درمان چیست؟چاره کار من بیدل سرگردان چیست؟
Ghazal 171آنکه دل بر دست و دارد قصد جان پیداست کیستوآنکه رو بنمود و دل برد از میان پیداست کیست
Ghazal 172عاشق روی ترا خرقه و زنار یکیستساکن کوی ترا کعبه و خمار یکیست
Ghazal 173پیوسته دلم در غم آن یار گرامیستجان و دل ما مایل آن مجلس سامیست
Ghazal 180در بزم یار بادهٔ ناخوشگوار نیستاز وهم درگذر، که درین گنج مار نیست
Ghazal 219من و معشوق و جام ناب صباحبگشا بر من این در،ای فتاح
Ghazal 257هر که او را هوس منصب اعلا باشدقبله جان و دلش زلف چلیپا باشد
Ghazal 270از دولت وصال تو کارم بکام شدبختم بلند گشت و سعادت غلام شد
Ghazal 335از افق مکرمت صبح سعادت دمیدمحو مجازات شد،شاه حقیقت رسید
Ghazal 356با ما سخن از خرقه و سجاده مگوییداز ما بجز از شیوه مستانه مجویید
Ghazal 389با زلف و رخت مست مدامیم شب و روزای ماه وفا پیشه و ای شاه دل افروز