Sabir Rustamkhanli
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
İlk dəfə gəlmişəm məzarın üstə,Dağıtdım nigaran bir həsrətimi.
BarışıqSevinc atlı, biz piyada –Yüzillərlə yüyürmüşük arxasınca.
Gəncə qapısıHər kəs bilir ki, onun çiynində nə isə qeyri adi bir yük var, amma ciddi-cəhdlə bu yükü unutmağa çalışır. Çünki yada salan kimi etiraf etməlidir ki, belə yaşamaq olmaz. Bəs necə yaşayasan? Hələ ki, ayrı cür yaşamağın da yolu tapılmayıb. Beləcə bir nəsil bir-birinin üzünə baxmaqdan çəkinə-çəkinə dünyada hər şeydən danışır və ürəyini əridə-əridə çalışır ki, ən başlıca şeydən danışmasın. Axı o qeydən danışan kimi nə isə bir iş görmək lazım gələcək. Bu adamlar üçün isə bulaqdan, qeyrətdən, qələbədə, Təbrizdən, kainatdan danışmaq balaca bir iş görməkdən daha asandır.*
QayıtmaSəni xatırlaram ömrün başında,Barmağın son dəfə dəyəndə simə.
QorusunYol tapmayıb üz tuturam Tanrıyaİşimizi sözümüzdən qorusun.
ÇıxırXırda gölməçəni xırda burulğanQaldırır, astarı üzünə çıxır.
ƏləkMetroda bir qarı əlində ələk aparırdı...*Ay nənəcan, hardan aldın
I. Yetim adlarGöylərə sancılan minarələrdənGecələr qapqara bayraqlar kimi
Unut məniSaralan yarpaqlarısaxlamırsa budaqlar,
Təbrizlə görüşBu görüşü dərdə dərman bilmişdim,Həsrətinlə çox ağlayıb gülmüşdüm,
Ölüm – görüşDünyanın üstündən keçdim sel təki,Bilmirəm irəli, bilmirəm geri.
BulaqBu çeşmənin gözü burda,sözü o tayda, o tayda.
Üzünə vurmazGünəş işığını əndərər yerə,Cücərən otların üzünə vurmaz.
Özün bilirsənÖzün bilirsən ki, mənim kimimsən,Uzaq mənzillərə üzən gəmimsən.
QədərimAramızda Araz oldun,İçəcəyəm, bəxtim, səni.
Dağdan danışa bilmirəmHarda qaldı buz bulaqlar,Çağlayıb daşa bilmirəm,
Şəhər kənarında...Şəhər kənarında avara itlərMəqsədsiz, mənasız dolaşır elə,
Başını aşağı sal, işini görBir yoldaşın tez-tez verdiyi “məsləhət”*Mən belə bir adam gördüm cavan yaşımda,
BağışlaBilirəm heç nəyi qaytarmaq olmazNə göz yaşlarıyla, nə yalvarışla.
Səni gözləyirəmSəni gözləyirəm günlər uzunu,Saatlar uzunu, anlar uzunu!
“Xoşbəxt ol” söylədin“Xoşbəxt ol!” söylədin, “ayrılaq daha”Bu sözlər qarğışmı, həsrətmi, qəmmi?
KəpənəkGöy deyir ki, bizimdi,Çəmən deyir, yox, bizim,
Acı xatirəMillətə nə qədər dərs vermək olar?Dəli də dartınır: mənim sözüm var!
QayıtQul olmağa yarandınsaQul ol... sənə sözüm yoxdur.
GileyGiley xəstəliyi bürüyüb bizi,Bu boyda məmləkət giley içində.
TorpaqdadırBir pərdəyəm tardan gizli,Bir istəyəm yardan gizli...
Mən hara qaçımMeşə ağ dumanı tel-tel didəndə,Yarpaq leysanında çaylar itəndə,
Payızla birgəDurnalar könlümdən uçan həvəsdi,Yenə bu gethaget səbrimi kəsdi,
SınmaQəm ürəyi üşüdür,Qəmi göylər eşidir,
Tapşır məniRuhumda bir sızıltı var,Yağı soyar, zaman talar,