Sabir Rustamkhanli
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
İlk dəfə gəlmişəm məzarın üstə,Dağıtdım nigaran bir həsrətimi.
QayıtmaSəni xatırlaram ömrün başında,Barmağın son dəfə dəyəndə simə.
BarışıqSevinc atlı, biz piyada –Yüzillərlə yüyürmüşük arxasınca.
Ölüm – görüşDünyanın üstündən keçdim sel təki,Bilmirəm irəli, bilmirəm geri.
QədərimAramızda Araz oldun,İçəcəyəm, bəxtim, səni.
QorusunYol tapmayıb üz tuturam Tanrıyaİşimizi sözümüzdən qorusun.
Gəncə qapısıHər kəs bilir ki, onun çiynində nə isə qeyri adi bir yük var, amma ciddi-cəhdlə bu yükü unutmağa çalışır. Çünki yada salan kimi etiraf etməlidir ki, belə yaşamaq olmaz. Bəs necə yaşayasan? Hələ ki, ayrı cür yaşamağın da yolu tapılmayıb. Beləcə bir nəsil bir-birinin üzünə baxmaqdan çəkinə-çəkinə dünyada hər şeydən danışır və ürəyini əridə-əridə çalışır ki, ən başlıca şeydən danışmasın. Axı o qeydən danışan kimi nə isə bir iş görmək lazım gələcək. Bu adamlar üçün isə bulaqdan, qeyrətdən, qələbədə, Təbrizdən, kainatdan danışmaq balaca bir iş görməkdən daha asandır.*
ƏləkMetroda bir qarı əlində ələk aparırdı...*Ay nənəcan, hardan aldın
Təbrizlə görüşBu görüşü dərdə dərman bilmişdim,Həsrətinlə çox ağlayıb gülmüşdüm,
QayıtQul olmağa yarandınsaQul ol... sənə sözüm yoxdur.
BulaqBu çeşmənin gözü burda,sözü o tayda, o tayda.
VətənBir əlçim buluddu,Bir ömür umuddu,
Xatirə qatarıFikrimin işıqlı vadiləriyləBir maşın şütüyər, bir qatar gedər.
Təzə pərdəUlu babam RüstəmxanınAlapaça atı varmış.
Şəhər kənarında...Şəhər kənarında avara itlərMəqsədsiz, mənasız dolaşır elə,
BağışlaBilirəm heç nəyi qaytarmaq olmazNə göz yaşlarıyla, nə yalvarışla.
Səni gözləyirəmSəni gözləyirəm günlər uzunu,Saatlar uzunu, anlar uzunu!
Mən demədimXalqın ürək yanğıları daş əridir,Dağ oynadır könlündəki ağrı-acı,
Düşmən əlindəİsa bulağının suyu şırhaşır,Kirsin çiçəkləri başımdan aşır,
HeyifBu ulu millətin qanı müqəddəs,Qılıncı müqəddəs, qanı müqəddəs
SözSöz ki ucuzlaşıb dəyərdən düşürElə bil bir igid yəhərdən düşür.
GileyGiley xəstəliyi bürüyüb bizi,Bu boyda məmləkət giley içində.
Dörd divarQaçıram dörd divardan,İşə getdin – dörd divar,
EhramMənbu gün
SınmaQəm ürəyi üşüdür,Qəmi göylər eşidir,
DaşBir gün uçub töküləcəkBaşımıza göyün daşı.
Tapşır məniRuhumda bir sızıltı var,Yağı soyar, zaman talar,
Dağdan danışa bilmirəmHarda qaldı buz bulaqlar,Çağlayıb daşa bilmirəm,
ÇəpərHərə çəpər çəkir öz bağçasınaBiri sevincinə, biri yasına.
BakıMəmməd Araza*Gözü oyun gəzir, eyş-işrət gəzir,