Sabir Rustamkhanli
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
Biçin başlanmamış əllərində çin,Zəminin ağzında vərə düzülən.
Atamın əlləriAtamın əlini canlı heykəltəkÖmür körpüsündən keçirmək ola.
Analar ağlamasınTəkcə analar ağlamasın,Analar ağlayanda dözə bilmirəm.
GəlsəydiMəni sevən kəsi sevə bilmədim,Sirli arzuların uçdum əlində.
Sağ ol, ana dilim!Ana dilim! Səni allahların, göylərdən gələn kişilərin, işıqdan doğulan adamların müqəddəs dili, alpların-ərənlərin qəhrəman dili, bayrağının işığına dünyanı toplayanların fateh dili, nəhayət ölkələr dolaşan mühacirlərin didərgin dili adlandırırblar! Əmr etmək, hökm vermək üçün yaradılmış hakimiyyət; ordu, yürüş dili deyiblər sənə! Şaman dualarında təbiətin, yerin-göyün səsisən! Qayaların üstündə qaya kimi sərt bir millətin andısan. Dədə Qorqud boylarında dağlarımızın gül-çiçək dənizi kimi min rənglisən! Nəsiminin harayında üsyansan, ildırımsan! Füzulinin pıçıltısında dünyanın ən böyük qəm yüküsən!.. Mənim həsrətimdə gələcəyə ümidsən...*Yollarım sınandı yad ölkələrdə,
Açılan yolların mahnımıYollar açılacaq bir gün, bilirəm!Yollar göyərəcək cavan meynətək
DoğmalıqDayandığım bu zirvədən“Yurdum...” deyə pıçıldasam,
Tarixi yaradanlarSağ olsun ulularım,İşığı ərzə düşən
TərcüməçiməMəni bir ocağa, kəndə, rayona,Bir dağ arasına,
Yandırar məniGecikib payızda açılan çiçək,Sevinci qürubda oyanan ürək,
Şair heykəlləriBakı meydanlarındaHeykəl-şairlərin
Bir səsin gücüBir rəsmi məclisdə ana dilimizdə kəlmə kəsən olmadı. Təkcə təbrikə gələn uşaqlardan biri iki bənd şeir dedi...*Boynu qalstuklu körpə çiçəyim,
Özünü öymürBulaq nəğmə deyir,sözünü öymür.
Bir bəstəkaraAsan söz üstündə – təzə əsərin,Asan söz üstündə – mahnılar asan!
Anamın duasıOrda, zirvələrin qonşuluğunda,Duman işığında, ay işığında,
Yolun yarısındanYolun yarısından qayıtdıq geri,Qayıtdıq günahın astanasından.
Gərək deyilsənO xoş pıçıltılar yoxmuş dünyada,Əlin yox, küləkmiş saçımda gəzən.
Gözəllik ilahəsi ilə görüşSənin bu ilahi gözəlliyinə,Dünya min illərdi baxır heyrətlə.
Bir abidə üstündəHüseyn Cavid bayramına*Bir abidə üstündə toy-bayram idi dünən,
Kişi ömrüDərd-ölümün elçisiÜrəyimi yesə də bir üzdən,
Yaşamaq inadıBu gecə öz qəbrim girib yuxuma –Sonuncu limana yan almış gəmi.
Yarpaq yağışıYarpaq yağışınatutdum könlümü,
Kəndə qayıdaram1**Daha burdan o yana bu əsrin səsi yetməz,
Yay həsrətiYay gününə əsən yellər görün nə deyir,Yol üstündə yaddan çıxdı hansı varımız.
İstisuyun səhəriSübhün dumanını bir şüa kəsir.Qara sərinində alatoranın
Dağlardan dağlara danışın...Dağlardan dağlara danışın ancaq,Düzənlik nə bilir dağ deyilən nə...
Günəbaxan zəmisindəSəhər günəbaxan zəmisi şehli,Körpə günəşlərdi odsuz yananlar.
Ayrılığın dilini öyrənirəmÇiçəklər baharın dilini öyrənir,arılar çiçəklərin.
Gizli səsYaman öyrənmişəm sənin səsinə,Sevinc nəfəsidir üstümdən əsən.
Bu çəməndə bir çiçək varBu çəməndə bir çiçək var,Hara baxsam görəsiyəm.