Sabir Rustamkhanli · Poetry
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
İlk dəfə gəlmişəm məzarın üstə,Dağıtdım nigaran bir həsrətimi.
QayıtmaSəni xatırlaram ömrün başında,Barmağın son dəfə dəyəndə simə.
QorusunYol tapmayıb üz tuturam Tanrıyaİşimizi sözümüzdən qorusun.
ƏləkMetroda bir qarı əlində ələk aparırdı...*Ay nənəcan, hardan aldın
BarışıqSevinc atlı, biz piyada –Yüzillərlə yüyürmüşük arxasınca.
BulaqBu çeşmənin gözü burda,sözü o tayda, o tayda.
QədərimAramızda Araz oldun,İçəcəyəm, bəxtim, səni.
ÇəpərHərə çəpər çəkir öz bağçasınaBiri sevincinə, biri yasına.
Gəncə qapısıHər kəs bilir ki, onun çiynində nə isə qeyri adi bir yük var, amma ciddi-cəhdlə bu yükü unutmağa çalışır. Çünki yada salan kimi etiraf etməlidir ki, belə yaşamaq olmaz. Bəs necə yaşayasan? Hələ ki, ayrı cür yaşamağın da yolu tapılmayıb. Beləcə bir nəsil bir-birinin üzünə baxmaqdan çəkinə-çəkinə dünyada hər şeydən danışır və ürəyini əridə-əridə çalışır ki, ən başlıca şeydən danışmasın. Axı o qeydən danışan kimi nə isə bir iş görmək lazım gələcək. Bu adamlar üçün isə bulaqdan, qeyrətdən, qələbədə, Təbrizdən, kainatdan danışmaq balaca bir iş görməkdən daha asandır.*
QayıtQul olmağa yarandınsaQul ol... sənə sözüm yoxdur.
VətənBir əlçim buluddu,Bir ömür umuddu,
Şəhər kənarında...Şəhər kənarında avara itlərMəqsədsiz, mənasız dolaşır elə,
Çeşnilər1**Mənim ürəyimi qopardın, ey dost,
Unut məniSaralan yarpaqlarısaxlamırsa budaqlar,
BağışlaBilirəm heç nəyi qaytarmaq olmazNə göz yaşlarıyla, nə yalvarışla.
Səni gözləyirəmSəni gözləyirəm günlər uzunu,Saatlar uzunu, anlar uzunu!
NəğməmMənim nəğmələrim hamının deyil,Hamıya yetəsi ev tikmək çətin.
HeyifBu ulu millətin qanı müqəddəs,Qılıncı müqəddəs, qanı müqəddəs
SözSöz ki ucuzlaşıb dəyərdən düşürElə bil bir igid yəhərdən düşür.
GileyGiley xəstəliyi bürüyüb bizi,Bu boyda məmləkət giley içində.
AnamDağların başında, qəm dumanındaSirrinə sığınan qalaça – anam.
Ölüm – görüşDünyanın üstündən keçdim sel təki,Bilmirəm irəli, bilmirəm geri.
EhramMənbu gün
Üzünə vurmazGünəş işığını əndərər yerə,Cücərən otların üzünə vurmaz.
Özün bilirsənÖzün bilirsən ki, mənim kimimsən,Uzaq mənzillərə üzən gəmimsən.
DağlarZirvədən yol salıb ordan aşmadım,Qorxdum əhdimizi pozarsan, dağlar.
YollarımBir ucu dənizdə, bir ucu göydəTorpaqdan Allaha çatan yollarım.
AğlaAğla, ürəyim, ağla,Ağrın qaldı özünə.
SınmaQəm ürəyi üşüdür,Qəmi göylər eşidir,
DaşBir gün uçub töküləcəkBaşımıza göyün daşı.