Sabir Rustamkhanli
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
Fikrimin işıqlı vadiləriyləBir maşın şütüyər, bir qatar gedər.
RəqqasəSən ortada ağ şam kimi yanırdın,İşığına axışırdı alqışlar.
Səndən küsmüşəmDağ mavi qartaldı, duman qanadı,Laləni köksümə sıxdım, qanadı.
Təzə pərdəUlu babam RüstəmxanınAlapaça atı varmış.
Məni sevirsənsəDüşünsək, düz gəlməz sözünün çoxu,Ocaqsız bir evdə necə köz olar?
YoxlamaSənsiz itib yolum, sönüb ulduzum,Sənsiz tamı yoxdu çörəyin, duzun,
Xoşbəxt olmaqYolu çətin imiş xoşbəxt olmağın,Doğruluq, duruluq bəs eləmirmiş.
İçimdəki dərd ağacıİçimdəki dərd ağacı,Kökü taleyin qatında,
Sənə ucqar söylədilər...Ay ocağım!Bu dünyada
Başını aşağı sal, işini görBir yoldaşın tez-tez verdiyi “məsləhət”*Mən belə bir adam gördüm cavan yaşımda,
Birinci – sonuncuAtam ucaboylu bir cavan idi,Bu saçıqırovlu yaşımdan cavan.
Üç addım yer ayır...Üç addım ayır, kənd qəbristanı,Günlərin birində qayıdacağam.
Bir şam yandırarsanEy bayram axşamı yalqız qalan kəs,Bir şam yandırarsan adıma mənim.
Dalımca ağlamaYolumu kəsəndə buludlarDalımca ağlama –
II. Mənə toxunmaBu qürub çağında mənə toxunma,Qayıt get,
DoğmalıqDayandığım bu zirvədən“Yurdum...” deyə pıçıldasam,
TərcüməçiməMəni bir ocağa, kəndə, rayona,Bir dağ arasına,
Qara durnaYumurtadan çıxan kimi bir-birinin üstünə*cuman qara durnanın nəsli kəsilmək üzrədir*
Ürəyin möcüzəsiİnanıram möcüzənin olacağınaYerdən gələn, göydən gələn sirrin səsinə,
QaragiləQəmli "Qaragilə" mahnısı vardı,Sözü ilmə-ilmə, vurğusu dən-dən.
Vaxtı yetişərQırıb inamını doğmanın, yadınYıxılana gülmək gör necə asan!
Kişi ömrüDərd-ölümün elçisiÜrəyimi yesə də bir üzdən,
İlhamlı çağımdaİlhamlı çağımda mənə toxunma,İnci çiçəyi də incidər məni
Əlac nədirAytən xanım,Bir ölkədə
Ayrılığın dilini öyrənirəmÇiçəklər baharın dilini öyrənir,arılar çiçəklərin.
Qovuşa bilmirYağır ömrümüzə taleyin qarı,Bir olsaq – ayrıyıq, ayrılsaq – birik.
Barışa bilmirəmBaxıram seyrəlir cərgələrimiz.Barışa bilmirəm bu yoxluq ilə.
Bəxtiyar, ƏliAğdamda həlak olmuş uşaqlarla –*Qarabağ faciəsinin ilk şəhidlərinə*
ZirehBu bağda çiçəklər açardı,Yerinə şəhid məzarları əkilib.
Mən demədimXalqın ürək yanğıları daş əridir,Dağ oynadır könlündəki ağrı-acı,