Saib Tabrizi · Ghazal
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
رهرو عشق چه پروای مغیلان دارد؟بیخودی در ته پا تخت سلیمان دارد
Ghazal 3501بی سخن غنچه لبان مست مدامم کردندباده از شیشه سربسته به جامم کردند
Ghazal 3544درد را سوختگان تو به درمان ندهندجگر تشنه به سرچشمه حیوان ندهند
Ghazal 3619چشم دارم که مه نو سفرم باز آیدروشنی بخش چراغ نظرم باز آید
Ghazal 3709کسی که عیب ترا پیش چشم بنگاردببوس دیده او را که بر تو حق دارد
Ghazal 3826عرق نه از رخ آن گلعذار می ریزدستاره از فلک فتنه بار می ریزد
Ghazal 3857مرا که سایه خم سایه کمر باشدچه احتیاج به سرسایه دگر باشد
Ghazal 3897موحدان که به لیل ونهار ساخته اندبه یاد زلف ورخ آن نگار ساخته اند
Ghazal 3913خوش آن گروه که مست بیان یکدیگرندز جوش فکر می ارغوان یکدگرند
Ghazal 3935نقاب چهره چو آن زلف مشکفام کندصباح آینه را تیره تر ز شام کند
Ghazal 3971رخ تو در دل شبها اگر سفید شودعجب که ماه ز خجلت دگر سفید شود
Ghazal 3998مرا تعجب از آن پُرحجاب میآیدکه در خیال چه سان بینقاب میآید
Ghazal 4020شکستهحالی من پیش یار باید دیدخزانِ رنگ مرا در بهار باید دید
Ghazal 4061مجنون نظر به شوخی چشم غزال کردیاد آمدش ز وحشت لیلی وحال کرد
Ghazal 4091هر ساغری به آن لب خندان نمیرسدهر تشنهلب به چشمه حیوان نمیرسد
Ghazal 4092عمری گذشت و نامهٔ جانان نمیرسددیری است پیک مصر به کنعان نمیرسد
Ghazal 4123از همت بلند اثر در جهان نماندیک سرو در سراسر این بوستان نماند
Ghazal 4160زیر سپهر دست دعا موج می زنددر خانه کریم گدا موج می زند
Ghazal 4162گلزار جوش حسن خداداد میزندباغ از شکوفه موج پریزاد میزند
Ghazal 4193هردم نه بیسبب دل ما رقص میکندکز شوق کعبه قبلهنما رقص میکند
Ghazal 4203دل را نگاه گرم تو دیوانه می کندآیینه را رخ تو پریخانه می کند
Ghazal 4306گل داده هرزه نالی چمن دهدگوش گران سزای لب پر سخن دهد
Ghazal 4374شوریده تر از سیل بهارم چه توان کرددر هیچ زمین نیست قرارم چه توان کرد
Ghazal 4386از حسن غریب تو جهان صبح وطن شداین شوره زمین از گل روی تو چمن شد
Ghazal 4402فیض دم صبح از لب خندان تو یابندشهدی است شکرخند که در شان تو یابند
Ghazal 4453خشت از سرخم پنبه ز مینا برباییدبرچهره خود روزن جنت بگشایید
Ghazal 4456خط سیه مبادا زان خال سربرآردعمرش تمام گردد چون مور پربرآرد
Ghazal 4478آن چشم اگرچه خود را بیمار مینمایدغافل مشو ز مکرش عیّار مینماید
Ghazal 4483ستاره سوخته پروای اعتبار نداردکه تخم سوخته حاجت به نوبهار ندارد
Ghazal 4529از بیم خط آن لب شد باریک وچنین باشدآن را که چنین زهری در زیر نگین باشد