Ghazal 6556

بوالهوس از خط نظر پوشید زان روی چو ماهخط به چشم بی سوادان می کند عالم سیاه

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6557

نفس ظلمانی نمی دارد محابا از گناهنیست پروا طفل زنگی را ز پستان سیاه

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6558

می کند دل را سیه چندان که خواب صبحگاهمی نماید آنقدر روشن شراب صبحگاه

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6564

تا مه روی تو پرتو بر جهان انداختهپیش هر ویرانه گنج شایگان انداخته

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6569

نوبهارست این به احیای گلستان آمده؟یا قیامت بر سر خاک شهیدان آمده

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6570

عمر خود صرف نصیحت ساختم بی فایدهدر زمین شور تخم انداختم بی فایده

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6575

در دل از نادان فزون صاحب هنر دارد گرهسرو موزون از درختان بیشتر دارد گره

Saib TabriziGhazal3 min
Ghazal 6587

مدان از بی نیازی طبع من گر سرکش افتادهکه از بی روغنی ها در چراغم آتش افتاده

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6594

یارب آشفتگی زلف به دستارش دهچشم بیمار بگیر و دل بیمارش ده

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6595

چه شبی بود که آن نرگس خواب آلودهدست در گردنم انداخت شراب آلوده

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6596

به ستم کی رود از جای دل غم دیده؟این سپندی است که مرگ بسی آتش دیده

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6602

ز رفتن تو ز جسم ضعیف جان رفتههمای از سر این مشت استخوان رفته

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6613

از اشک ماست پاکی دامان صبحگاهاز آه سرد ماست رگ جان صبحگاه

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6614

در جسم خاکسار مرا جان سوختهباشد سفال تشنه و ریحان سوخته

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6616

ای عالم از ظهور صفاتت عیان شدهبست و گشاد دست تو دریا و کان شده

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6618

جام صبوح خورده ز خلوت برآمدهپرشورتر ز صبح قیامت برآمده

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6620

چون غافل است دل ز حق از دل چه فایده؟بی لیلی از نظاره محمل چه فایده؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6621

آن را که نیست دلبری از دل چه فایده؟جایی که برق نیست ز حاصل چه فایده؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6627

ای راز نه فلک ز جبینت عیان همهدر دامن تو حاصل دریا و کان همه

Saib TabriziGhazal3 min
Ghazal 6631

تا سرو ترا راه به گلزار فتادهگل گشته به تعظیم تو از شاخ پیاده

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6632

از توبه شود سرکشی نفس زیادهگیرندگی سگ شود افزون ز قلاده

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6636

تا دیده خود کرد چو دستار شکوفهبرکرد سر از پیرهن یار شکوفه

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6641

بیگانگی ز حد رفت ساقی می صفا دهما را ز خویش بستان خود را دمی به ما ده

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6644

خراب گشت ز می زاهد شراب ندیدهکه تاب آب ندارد سفال تاب ندیده

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6645

به جرم این که کله کج نهاده است شکوفهبه روی خاک مذلت فتاده است شکوفه

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6646

مباش از سخن سخت در شکست پیالهکه بهتر از ید بیضاست پشت دست پیاله

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6647

به حوالی دو چشمش حشم بلا نشستهچو قبیله گرد لیلی همه جابجا نشسته

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6651

بوسه‌ای قیمت از آن لب‌ها به صد جان کرده‌ایبرخوری از نعمت خوبی، که ارزان کرده‌ای

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6659

ای جهانی محو رویت، محو سیمای که ای؟ای تماشاگاه عالم، در تماشای که ای؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6660

ای ز روی آتشینت هر دل آتشخانه‌ایاز لب میگون تو هر سینه‌ای میخانه‌ای

Saib TabriziGhazal1 min