Ghazal 2868

نگاه آشنا در چشم او بیگانه می گرددمسلمان کافر حربی درین بتخانه می گردد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2896

تماشای بتان از چشم خون بسیار می‌آردنگاه گرم آخر آه آتشبار می‌آرد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3102

خوشا رندی که در میخانه اش آن آبرو باشدکه چون از پا فتد بالینش از دست سبو باشد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3104

نهان در ابر دایم آفتاب زندگی باشدسیاهی نیل چشم زخم آب زندگی باشد

Saib TabriziGhazal3 min
Ghazal 3125

اثر آه و فغان را در دل خرم نمی باشدنپیچد ناله در هر دل که کوه غم نمی باشد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3152

کجا داغ جنون را قدر هر فرزانه می‌داند؟سمندر نشئهٔ این آتشین پیمانه می‌داند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3193

مرا از غفلت خود بر سر این بیداد می‌آیدنباشد صید اگر غافل چه از صیاد می‌آید؟

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 3299

مرهم زخم مرا شور محبت داردپنبه داغ مرا صحبت قیامت دارد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3311

رهرو عشق چه پروای مغیلان دارد؟بیخودی در ته پا تخت سلیمان دارد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3501

بی سخن غنچه لبان مست مدامم کردندباده از شیشه سربسته به جامم کردند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3544

درد را سوختگان تو به درمان ندهندجگر تشنه به سرچشمه حیوان ندهند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3619

چشم دارم که مه نو سفرم باز آیدروشنی بخش چراغ نظرم باز آید

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3709

کسی که عیب ترا پیش چشم بنگاردببوس دیده او را که بر تو حق دارد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3826

عرق نه از رخ آن گلعذار می ریزدستاره از فلک فتنه بار می ریزد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3857

مرا که سایه خم سایه کمر باشدچه احتیاج به سرسایه دگر باشد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3897

موحدان که به لیل ونهار ساخته اندبه یاد زلف ورخ آن نگار ساخته اند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3913

خوش آن گروه که مست بیان یکدیگرندز جوش فکر می ارغوان یکدگرند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3935

نقاب چهره چو آن زلف مشکفام کندصباح آینه را تیره تر ز شام کند

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 3971

رخ تو در دل شبها اگر سفید شودعجب که ماه ز خجلت دگر سفید شود

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 3998

مرا تعجب از آن پُرحجاب می‌آیدکه در خیال چه سان بی‌نقاب می‌آید

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4020

شکسته‌حالی من پیش یار باید دیدخزانِ رنگ مرا در بهار باید دید

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4061

مجنون نظر به شوخی چشم غزال کردیاد آمدش ز وحشت لیلی وحال کرد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4091

هر ساغری به آن لب خندان نمی‌رسدهر تشنه‌لب به چشمه حیوان نمی‌رسد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4092

عمری گذشت و نامهٔ جانان نمی‌رسددیری است پیک مصر به کنعان نمی‌رسد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4123

از همت بلند اثر در جهان نماندیک سرو در سراسر این بوستان نماند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4160

زیر سپهر دست دعا موج می زنددر خانه کریم گدا موج می زند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4162

گلزار جوش حسن خداداد می‌زندباغ از شکوفه موج پریزاد می‌زند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4193

هردم نه بی‌سبب دل ما رقص می‌کندکز شوق کعبه قبله‌نما رقص می‌کند

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 4203

دل را نگاه گرم تو دیوانه می کندآیینه را رخ تو پریخانه می کند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4306

گل داده هرزه نالی چمن دهدگوش گران سزای لب پر سخن دهد

Saib TabriziGhazal1 min