Ghazal 3299

مرهم زخم مرا شور محبت داردپنبه داغ مرا صحبت قیامت دارد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3328

سرو را شیوه رفتار تو از جا ببردکبک را با همه شوخی روش از پا ببرد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3329

دل محال است ز ما عشوه دنیا ببردیوسف آن نیست که فرمان زلیخا ببرد

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 3341

روزگار طرب و نوبت غم می گذردماتم و سور جهان زود ز هم می گذرد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3496

گر به شاهان جهان مسند عزت دادندگوشه ای هم به من از ملک قناعت دادند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3501

بی سخن غنچه لبان مست مدامم کردندباده از شیشه سربسته به جامم کردند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3579

پند ناصح به جنون من افگار افزودشربت تلخ به بدخویی بیمار افزود

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 3708

زبان شِکوهٔ ما لعل یار می‌بنددلب پیاله دهان خمار می‌بندد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3745

صراحیی که دم صبح قلقلی داردچو بلبلی است که مد نظر گلی دارد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3762

فروغ روی تو چون از نقاب می گذردعرق ز پیرهن آفتا می گذرد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3764

صباح مستی و شام خمار می‌گذردخوشی و ناخوشی روزگار می‌گذرد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3793

عنان آه چسان جسم ناتوان گیرد؟چگونه مشت خسی برق را عنان گیرد؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3897

موحدان که به لیل ونهار ساخته اندبه یاد زلف ورخ آن نگار ساخته اند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3971

رخ تو در دل شبها اگر سفید شودعجب که ماه ز خجلت دگر سفید شود

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 4006

خرد به زور می ناب برنمی آیدکتان ز عهده مهتاب برنمی آید

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4022

چه شد که دامن یار از کفم رها گردیدکه بوی گل نتواند ز گل جدا گردید

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4061

مجنون نظر به شوخی چشم غزال کردیاد آمدش ز وحشت لیلی وحال کرد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4080

عیسی دمی کجاست به درد سخن رسدپیش از دم هلاک به بالین من رسد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4162

گلزار جوش حسن خداداد می‌زندباغ از شکوفه موج پریزاد می‌زند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4193

هردم نه بی‌سبب دل ما رقص می‌کندکز شوق کعبه قبله‌نما رقص می‌کند

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 4203

دل را نگاه گرم تو دیوانه می کندآیینه را رخ تو پریخانه می کند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4218

حاشا که خلق کار برای خدا کنندتعظیم مصحف از پی مهر طلا کنند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4306

گل داده هرزه نالی چمن دهدگوش گران سزای لب پر سخن دهد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4325

از زیر خاک ناله ما می‌توان شنیدبیرون باغ نیز نوا می‌توان شنید

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4339

از گرمی اشکم صف مژگان گله داردزین آبله‌پا خار مغیلان گله دارد

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 4374

شوریده تر از سیل بهارم چه توان کرددر هیچ زمین نیست قرارم چه توان کرد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4401

کیفیت می زاهد فرزانه نداندتا سرنکند در سرپیمانه نداند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4456

خط سیه مبادا زان خال سربرآردعمرش تمام گردد چون مور پربرآرد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4483

ستاره سوخته پروای اعتبار نداردکه تخم سوخته حاجت به نوبهار ندارد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4529

از بیم خط آن لب شد باریک وچنین باشدآن را که چنین زهری در زیر نگین باشد

Saib TabriziGhazal1 min