Ghazal 3415

چه خیال است به تیغش دل بیتاب رسد؟بیخبر بر سر این تشنه مگر آب رسد

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 3421

بی تب و تاب به مخمور شرابی نرسدتا به آتش نرود کوزه به آبی نرسد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3480

نه زر و سیم و نه لعل و نه گهر خواهد مانددر بساط تو همین گرد سفر خواهد ماند

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 3489

عارفانی که ازین رشته سری یافته اندبی خبر گشته ز خود تا خبری یافته اند

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 3500

قدرت حرف گرفتند و زبانم دادندپای رفتار شکستند و عنانم دادند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3533

داغ با سینه ارباب محبت چه کند؟لاله با دامن صحرای قیامت چه کند؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3568

دل دیوانه من قابل زنجیر نبودورنه کوتاهی ازان زلف گرهگیر نبود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3591

خط ازان صفحه رخسار سخنساز شودطوطی از پرتو این آینه غماز شود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3619

چشم دارم که مه نو سفرم باز آیدروشنی بخش چراغ نظرم باز آید

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3643

شوقم از نامه به وصل تو فزونتر گردیدنامه بر آتش من دامن دیگر گردید

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3649

تا نهال تو قدر از گلشن تقدیر کشیدسرو را فاخته از طوق به زنجیر کشید

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3653

می خلد بیشتر از تیر به دل موی سفیدکار شمشیر دو دم می کند ابروی سفید

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3668

مرا به هر مژه ای اشک بی اثر چسبدچو غرقه ای که به هر موجه خطر چسبد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3709

کسی که عیب ترا پیش چشم بنگاردببوس دیده او را که بر تو حق دارد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3713

فروغ ذره به چشم من آب می آردکه تاب شعشعه آفتاب می آرد؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3716

کجا به حال مرا چاره ساز می آرد؟ز خویش هرکه مرا برده، باز می آرد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3735

ز خود گسسته چه پروای آن و این دارد؟به خود رسیده چه حاجت به همنشین دارد؟

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 3794

ز می مرا تب لرز خمار می‌گیردز صیقل آینه من غبار می‌گیرد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3826

عرق نه از رخ آن گلعذار می ریزدستاره از فلک فتنه بار می ریزد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3857

مرا که سایه خم سایه کمر باشدچه احتیاج به سرسایه دگر باشد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3863

مرا امید نشاط از سپهر چون باشدکه ماه عید در او نعل واژگون باشد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3876

دلم بجا زتماشای دلنوازآمدشکار وحشیی از دام جست وباز آمد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3893

نه گل نه لاله درین خارزار می مانددویدنی به نسیم بهار می ماند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3913

خوش آن گروه که مست بیان یکدیگرندز جوش فکر می ارغوان یکدگرند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3925

بتان که خون شهیدان چو آب می نوشندکجا ز ساغرومینا شراب می نوشند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3945

سخن طراز چرا مهر برزبان نکندنمی شودکه قلم از سخن زیان نکند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3972

کسی که کشته آن تیغ آبدار شوداگر چه قطره بود بحر بیکنار شود

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 4012

تردد از دل بی‌آرزو نمی‌آیدچو پای خفته ز من جستجو نمی‌آید

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4013

مدام چشم تو مست شراب می بایدهمیشه خانه ظالم خراب می باید

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4020

شکسته‌حالی من پیش یار باید دیدخزانِ رنگ مرا در بهار باید دید

Saib TabriziGhazal1 min