Abdulla Shaig
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
1905 mənə verdi sənət şövqünü,O ziyalı iksirdən mən də aldım qol-qanad.
Gəlsinİstəkli tələbəm Ruhulla Axundova*O gün olsun bağıma sevgili yarım gəlsin!
İki qəzəlHörmətli şairimiz Süleyman Rüstəmə*I
Ölümə həcvEy ölüm, oy, nə yaman siman var:Qaşqabaqlı, qara, çirkin, yassar.
Canlı Dərbənd çiçəyiDərbəndin gül bağından dərdim qönçə bir çiçək,Rəngi, ətri, görkəmi biri-birindən göyçək.
Üçüncü pərdəTəbii bir dağ üstündə vəhşi ağaclar, çalılar. Səhnənin nəhayətində uca qarlı dağlar,*qayalar, ətəklərində çalılar. Sağ tərəfdə, səhnənin ikinci kolissasında (səhnənin yan*
Birinci pərdəSəhnə Azərbaycan kəndlərinin birində əkinçi Rüstəmin evini təsvir edir. Gülsənəm,*qızı Fatıya cehiz hazırlayır. Sadə, fəqiranə döşənmiş bir otaqda iməci qadınlar oturub*
Dördüncü pərdəSəkkizinci şəkilNüşabənin sarayı. Nüşabə pəncərə*
LaylaLayla deyim, yat ciyərim parası,Ağlama çox ey gözümün qarası!
Təpəl kəlimQalx ayağa, təpəl kəlim,Sahibinə tut əl, kəlim!
XoruzAy pipiyi qan xoruz,Gözləri mərcan xoruz!
Payızın son ayıA bağça, barlı bağım,Ay üzümlü çardağım!
Tülkü və aslanBir tülkü görməmişdiÖmründə hərgiz aslan.
Tülkü və aslanMeşədə tülkü axtarırdı şikar,Qızmış aslana birdən oldu düçar.
Top oyunuHop, hop, hop,Oynayaq top-top.
TəmizlikSəhər durunca,Əlimdə fırça,
BülbülOxu, bülbülüm, oxu,Yazdır, səhər çağıdır.
Zəfər nəğməsiSevin, sevin, ana Vətən!Təslim oldu zalım düşmən.
BaharUğur olsun, gözəl bahar!Səni ellər çox arzular.
Bir maySəhər-səhər pəncərədənŞəfəq gülümsədi birdən.
GöyərçinGöyərçinəm, göyərçin,Kəkilim vardır çin-çin.
HekayəEşitdim, bir yoxsul ciyər qaniləKöhnə bir əşrəfi keçirdi ələ.
Kəndli və ilanGəldi bir kəndlinin yanına ilan.Dedi: “Bundan sonra mənə gəl inan.
Yaxşı arxaGünlərin bir günündə,Qalın meşə içində
Cəfər və BəşirAlman yazıçısı V.Buşdan iqtibas1
Eşşək üstündə səyahətDəyirmançı bir qoca,Minmiş qara eşşəyə.
Sehrli üzükZəlzələ bir çuxurdanAtdı daşı, kəsəyi.
Kiçik qəhrəmanAzayın atası Böyük Vətən müharibəsinin lap birinci ilində əsgər getmişdi. Anası da dəmir yolunda işə düzəlmişdi. Atasının ayrılığı Azaya çox təsir edirdi, onu hər yadına salanda faşistlərə lənət oxuyurdu.Bir gün Azay yuxudan həyəcan içində oyandı. Çox halsız və nəşəsiz idi. Anası oğlunun bu vəziyyətindən narahat oldu:
BostançıYayın üzüm, əncir bişirən qızğın günlərindən biri idi. Günəş göydən qum üzərinə alov saçdıqca yer qorlu külə dönür, istidən nəfəs almaq olmayırdı. Zəhra qarı istidən qaçıb bir əncir ağacı kölgəsində uzandı. Bir az sonra yuxuya getdi. Oyandığı zaman günəş yavaş-yavaş əyilirdi. Yatdığı yerdən qalxıb oturmaq istəyirdi ki, sinəsində soyuq bir şeyin hərəkət etdiyini duydu. Tez əlini sinəsinə aparıb onun nə olduğunu bilməyə tələsdi. Əli köksü üzərində qıvrılıb yatmış ilana dəyər-dəyməz: “Vay, ilan!” deyə, dəli kimi bağırdı və həyəcanlı halda sinəsi ilə ilanı yerə atmaq istədi. Ancaq ilan da vaxtında öz işini görmüşdü. Zəhra qarı oyananda o da oyanmış, onun qışqırığı ilə ilanın sancıb qaçması bir olmuşdu.Balaca Səməd nənəsinin bağırtısını eşidincə əvvəlcə qorxub dayandı, sonra bir az özünə ürək verib, irəli gəldi. Bu zaman ayaqları ucundan bir ilan fışıltı ilə qaçıb yox oldu. Səməd onu görüncə qaça-qaça gəlib evdəkiləri xəbərdar etdi.
İntiqamçı xoruzİki pərdəli uşaq dramıŞəxslər