Suleyman Rustam · Poetry
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
Beləsi də var*İnsana ta qədimdən zinət olub ömürlük –
Bir anlıq həyəcanSevgilim, həyatla vida çağımdaBorcunu yerinə yetirməyə gəl.
Vəfalı qalıbYenə könlüm quşu xəyala dalıb,Başımın üstünü dumanlar alıb.
Sən deyilmidin?Bir zamanlar öz yurdunda azad yaşayanEl bağından güllər dərən sən deyilmidin?
Mübarizə elan edirəmDəmir kimi kəlmələrdir mənim silahım,Şeirlərdir, nəğmələrdir mənim silahım!
Anam Xırdaxanımın xatirəsinəAna! Köçdünsə də, öpüşlərininYeri xatirətək üzümdə qaldı.
Eşqin ürəyimin yarasındadırDinlə şairini, təbrizli gözəl,Yenə həsrətinlə alışır sinəm.
Ayrılıq mahnısıSon görüşdə sahilində Arazın,Səssiz baxdıq bir-birinin üzünə.
Qəbrimə yazsın nəqqaşEy gözəl Təbrizimin dilbəri, gəl vəslə yol aç,Sənin hicrində ürəkdən süzülür gözlərə yaş.
Təbrizli qızİllərdir dağda, daşda, gəzirəm həsrətinlə,Məni quca bilməyib ayrılığın qolları.
Təbriz gözəlinəAnır xəyalını könlüm, gözəl mələk, hər yaz,Qırıq qanadlı göyərçintək eləyib pərvaz.
Çörəyim, ağlaTəbrizli bağlarda soldu gül-çiçək,Ağla, gülüm, ağla çiçəyim, ağla.
Yenə Araz qırağındaÖmür keçdi, hicran quşu can evimdən köçmədi,Arazından iki qardaş yan-yana su içmədi.
Bəli, cənubluyamAraz qırağında ayrılıq günü,Köynəyi qaradan biçilən mənəm.
Kölgə varQardaş! Bizim görüşümüz uzun sürmədi,Dövran bizə bu vüsalı rəva görmədi.
Ən müqəddəs arzuBir arzum da var dünyada –Bu şairi salıb yada
Şairin ölümüİran irticası tərəfindən zülmlə*öldürülmüş Əli Fitrətə*
Ana və poçtalyonDörd ay vardı, ananın gözləri yol çəkirdi,Başqa bir dərdi yoxdu, oğul dərdiydi dərdi.
Dost kimi, qardaş kimiMeşədə quşlar artıq oxumur kef-damaqlı,Günəş üstdə bulud var göz üstündə qaş kimi.
Nə bir ölüm olsun, nə bir qan olsunXəzər sahilində gəldim dünyaya,Daşıdım yükünü ağır illərin.
Nəvəm Günəşə məktubHəyatda parolun, əziz Günəşim.Vicdanın, namusun, qeyrətin olsun.
Duz-çörəyi itirmə!İnsanın şərəfi, bəzəyi məncə,İnan, nə ipəkdir, nə tirmə, oğlum!
Sıfırı yeddinin yanından pozunA dostlar, deməyin dolmusan yaşa,Şairəm, yaşıma baxmayın mənim.
Öpürəm bir də məhəbbətləFərhad Bədəlbəyliyə*Fərhad, oğlum, nə qəşəng bir peşə seçdin özünə,
Cəfər, səni andımCəfər, bu səhər mən səni şair kimi andım,Gəl, gəl, dedim, ancaq mənə hay gəlmədi səndən.
Sən başqasan, mən başqayamBiganəyə*Mən baharam, sən xəzan, sən başqasan, mən başqayam,
Yaxşı bir insan getdiSıramızdan necə gör yaxşı bir insan getdi,Köçdü son mənzilinə, köçdü, Süleyman getdi.
“Novator”un nitqiÇoxdandır köhnələrlə oturmuram, durmuram,Mənə özümə bənzər dost gərək, qardaş gərək.
Şeirdən qiymətli şərvət olmasın...Dostlar, deyirəm ki, hər təzə ildəHalal süfrəmizdə qeybət olmasın.
Kaş görəydi bu günləri...Ən müqəddəs məbədiydi vətən Vaqifin,Şair könlü bülbül kimi ötən Vaqifin.