Suleyman Rustam · Poetry
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
Baxdıqca hüsnünə doymayır gözüm,Təbrizim, Təbrizim, gözəl Təbrizim!
Görürəm“Mən cahan mülkündə mütləq doğru halət görmədim,*Hər nə gördüm əyri gördüm, özgə babət görmədim”.*
Ağ şanıBu körpəcə meynəni, oğlum, öz əllərimləSənin əziz adına basdırıram torpağa.
Mənim fəlsəfəmDüyünlü sözlərdən heç gəlməz xoşum,Aydın həqiqətdir mənim fəlsəfəm.
QırqovulMeşədə gəzişirdim bir az ov edim deyə,Bütün hər şey üzümə gülürdü çiçək kimi.
GetƏbədidir bu gözəl, ülvi məhəbbət məndə,Məncə, səndədir, əzizim, bu təbiət məndə.
XəstəlikLovğalara*Ey qələm dostum, inan, pis xəstəlikdir lovğalıq,
Xəzər nəyə bənzəyir?Məndən soruşursunuz: – De görək səhər-səhərNəyə bənzəyir Xəzər?
İtibGözəllərin arasında gözəl nigarım itib,Çiçəkli, güllü bahar vaxtı ilk baharım itib.
Qulaq asQulaq as bir atana oğlum, AzadSənə hörmətli qonaqdır Fərhad.
Yaralı yollarMən çoxdan tanışam sizinlə, çoxdan,Mənə doğmasınız oralı yollar!
Deyirsən ki...Deyirsən ki, “mənimçin dosttək düzəlt bu işi,Xəcalətli qalmaram, axı, kişiyəm, kişi”.
Keçdiyim yolQaranlıq, işıqlı yollardan keçmişəm,Hər günü eşqimlə vurmuşam başa mən.
Təbiətin ətriGünəşdən tez oyanıb gəzirəm öz bağımda,Nələr, nələr bitməyir bu ana torpağımda!
DeyirlərAşiq olanın bağrı dönər qanə, deyirlər,Atəşdə yanan aşiqə pərvanə deyirlər.
Məhəbbət olmasaydıBu həyat kitabımın artdıqca varaqlarıÖmrümün ağacından yarpaqlar bir-bir düşür.
Bahar rəqsiLənkərandayıq, Lənkərandayıq,Həyəcandayıq, həyəcandayıq.
Qonşularımdan biriGirdi fırıldaq ilə yağlıca bir artelə,Arif olub vermədi vaxtını bir an yelə.
“Novator” rəssamaBir paltar geymisən başa düşmürəm,Astarı hansıdır, üzü hansıdır.
Burax!Söyləmə: “Gəl səni qəfəsə salım,Yanıb külə dönsün vətənin nəşi!”
SaxlarsanFikrət Qocaya*Gözəl şeirlərini öz adında saxlarsan,
LeylaBu ellər göz yaşında qərq olub boğulanda,Sevindi evdəkilər o dilbər doğulanda.
YaraşmazNadanla əməl dostluğu insana yaraşmaz,Şəksiz necə ki, qarğa gülüstana yaraşmaz.
Vəfalı qalıbYenə könlüm quşu xəyala dalıbBaşımın üstünü dumanlar alıb.
Vəfalı mənəmBilən bilir ki, məhəbbətdə haqq sədalı mənəmGözəl zəmanəmizin gərdişindən halı mənəm.
GəlSevgilim, məclisə gəl, çünki məhəbbət dəmidir.Görkəmin incə, gözəl nazlı gəlin görkəmidir.
Nə deyimSevgilim, mən sənə canan deməyim, bəs nə deyim?Hüsnünü dərdimə dərman deməyim, bəs nə deyim?
Olmasa olmazBağlarda əsəndə payız yelləri,Ağaclar saçını yolmasa olmaz,
İnanıramİnanıram tarix bir gün öz hökmünü verəcək;Ellər birgə gülüstandan qızılgüllər dərəcək
Özümdə qalıbAdın dilimdə, bu gün də şirin dilimdə qalıbGözüm yolunda gözəl – dərdli Təbrizimdə qalıb.