Suleyman Rustam
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
Biz gedirik azadlıqçün döyüşə,Sinələri dağlamayın, analar!
Təbrizli analarMən təbrizli analara bələdəm,Fəxrimdir bu əziz, qoçaq analar.
Öz gülüstanımÖzgə torpağına göz dikməmişəm,Mənə kifayətdir öz gülüstanım.
AxtararsınızBir gün yadınıza düşərsəm, məni,Bu doğma ellərdə axtararsınız.
Süleyman dərdiMəni yandırdı Füzuli kimi hicran dərdi,Uzun illər demədim xalqa bu pünhan dərdi.
Yaşa baxmıram...Yaş məni haqlayıb, deyir ki, dayan,Yox, yox, mən bu yolda yaşa baxmıram!
Yaz, Süleyman, yazTəbrizimin bitməyib, heyhat, qanlı günləri,Sonsuz ahlı, fəryadlı, həyəcanlı günləri.
Nə qədər ki, sağdır...Ötərgi sanmayın şikayətimi,Mənim hər fəryadım, hər naləm haqdır.
Həyatdır mahnıOxucum, ömürlük şair gözümdəMəhəbbətdir mahnı, həyatdır mahnı.
Yaşıllıq məcnunuMərhum dostum*Ağamirzənin xatirəsinə*
Təbrizli gözələBir kitabtək qəlbini cananına aç, sevgilim,Yad sözündən, yad gözündən hər zaman qaç, sevgilim.
Cənublu gözələSən gözəllər gözəlisən gözəllərin arasında,Qoy üzməsin yelkənimiz ayrılığın dəryasında.
Sapa düzdümTəbrizli gözəl, mən səni gəzdim,Can dərdimi təsbeh kimi bir-bir
Həsrət çəkirəmSöhrab Tahirə*Sənsizəm, vəslinin uğrunda müsibət çəkirəm,
Bir ovuc torpaqDinlə mənim, ey təbrizli qan qardaşım,Bağrı yara can sirdaşım.
Amandır, getməTəbrizdən ayrılarkən*qardaşımdan eşitdiklərim*
Bir məktəbin qapısındaBir məktəb binasının keçərkən qabağındanQəribə bir lövhənin şahidi oldum yenə.
Könlümə Təbriz düşdüMədinə Gülgünə*Gəldi min dilli bahar, könlümə Təbriz düşdü,
XatirəZəfər dolu kitabında VətəninHər igidin şöhrəti var, adı var.
Cənub dərdimDeyirdim ki, gələr gün dincələr artıq bir az dərdim,Xəbər gəldi Cənubdan, ah, alovlandı bu yaz dərdim!
Dənizə çıxsınArzumdur, ömrümdən keçən hər gecəm,Həmişə günəşli gündüzə çıxsın.
Dostum Cavad HeyətəQardaş! Qanımız bir, canımız bir, dilimiz bir,Hicranın əlindən sonu yox nisgilimiz bir.
Nakam məhəbbətAzəroğluya*Təbrizdə olmuşam anadan qəmli daxmada
Əzim ƏzimzadəƏzim Əzimzadə təsviri incəsənətin yüksək zirvələrində özünə əbədi yer tutmuş qüdrətli, sözün əsl mənasında xalq rəssamıdır.Böyük rəssamın şöhrəti bütün varlığı ilə xalqa, vətənə bağlılığından, onlara böyük istedadıyla xidmət etməsindən irəli gəlmişdir.
Ana çörəyiBu bağın başqa gözəllikləri var,Boylanıb incə çiçəklər, otlar.
Xəyanət olmazHər kəs öz xeyrini güdsə dünyadaArada, əlbəttə, məhəbbət olmaz.
Mənim günəşimGündüzlər də, gecələr də mənimlədir günəşim,Dar günümdə cəbhələrdə mənimlədir günəşim.
Yaxşı ki varamAzərbaycanımda yaxşı ki, varam,Söz gülüstanımda yaxşı ki varam.
Xəzansız çiçəklərDöyüş illərinin təcrübəsiniCavan nəsillərə ötürən oldum.
Həqiqətlə, məhəbbətləGəl təzə il, birgə gəzək anam Vətən torpağını.Hər ilin öz gözəlliyi, hər ilin öz neməti var.