Khaqani Shirvani · Poetry
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
ای صفت زلف تو غارت ایمان ماعشق جهان سوز تو بر دل ما پادشا
Qasida 180دلسوز ما که آتش گویاست قند اوآتش که دید دانهٔ دلها سپند او
Qasida 181عشق بهین گوهری است، گوهر دل کان اودل عجمی صورتی است عشق زبان دان او
Rubai 272تیغ از تو و لبیک نهانی از منزخم از تو و تسلیم جوانی از من
Qit'a 135نیت من نکوست در حق دوستدوستان را نیت نکو باشد
Qit'a 183آسمان داند که گاه نظم و نثربر زمین چون من مبرز کس ندید
Qit'a 229مال کم راحت است و افزون رنجلاجرم مال مینخواهد عقل
Qit'a 357خاقانیا ز خدمت شاهان کران طلبتا از میان موج سیاست برون شوی
Ghazal 15مستِ تمام آمده است بر در من نیم شبآن بت خورشید روی وآن مه یاقوت لب
Ghazal 80دلم در بحر سودای تو غرق استنکو بشنو که این معنی نه زرق است
Ghazal 93تب دوشین در آن بت چون اثر کردمرا فرمود و هم در شب خبر کرد
Ghazal 94هر تار ز مژگانش تیری دگر اندازددر جان شکند پیکان چون در جگر اندازد
Ghazal 126دل عاشق به جان فرو نایدهمتش بر جهان فرو ناید
Ghazal 160ز خوبان جز جگرخواری نیایدز بدعهدان وفاداری نیاید
Ghazal 246گر رحم کنی جانا جان بر سرت افشانمور زخم زنی دل را بر خنجرت افشانم
Ghazal 283از عشق دوست بین که چه آمد به روی منکز غم مرا بکشت و نیازرد موی من
Qasida 13نافهٔ آهو شده است ناف زمین از صباعقد دو پیکر شده است پیکر باغ از هوا
Qasida 56لطف ملک العرش به من سایه برافکندتا بر دل گم بوده مرا کرد خداوند
Qasida 142هر زمان زین سبز گلشن رخت بیرون میبرمعالمی از عالم وحدت به کف میآورم
Qasida 168هان! ای دلِ عبرتبین! از دیده عِبَر کن! هان!ایوانِ مدائن را آیینهٔ عبرت دان!
Qasida 187در ساحت زمانه ز راحت نشان مخواهترکیب عافیت ز مزاج جهان مخواه
Rubai 20خاقانی اگرچه در سخن مردوَش استدر دست مخنثان عجب دستخَوش است
Rubai 117هرگز لبم از ذکر تو خاموش نشدیاد تو ز خاطرم فراموش نشد
Rubai 152دُرّی که شب افروزتر از اختر بوداز گوهر آفتاب روشنتر بود
Rubai 211کو زهر؟ که نام دوستکانیش نهمکو تیغ که آب زندگانیش نهم
Rubai 223آن ماه به کشتی در و من در خطرمچون کشتی از آب دیده آسیمه سرم
Rubai 225تو گلبن و من بلبل عشق آرایمجز با تو نفس ندهم و دل ننمایم
Rubai 309تا آتش عشق را برافروختهایهمچون دل من هزار دل سوختهای
Qit'a 49قبلهٔ ابدال قلهٔ سبلان دانکو ز شرف کعبهوار قطب کمال است
Qit'a 54زیان تو در سود دانستن استتوان تو در ناتوانستن است