Works
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
نتوان به دستگیری اخوان ز راه رفتیوسف به ریسمان برادر به چاه رفت
Ghazal 2099کام از جهانِ دون به هوس میتوان گرفتاین شهد ریزه را به مگس میتوان گرفت
Ghazal 2107ماهی که ز پرتو به جهان شور درانداختپیش رخت از هاله مکرر سپر انداخت
Ghazal 2121آفاق منور ز رخ انور صبح استاین دایره را چشم و چراغ اختر صبح است
Ghazal 2139درد تو به دلهای سبکروح گران استتبخال بر آن لب گره رشته جان است
Ghazal 2140در وصل، دل از هجر فزون دل نگران استآوارگی تیر در آغوش کمان است
Ghazal 2149چشمی که نظرباز به آن طاق دو ابروستدایم دو دل از عشق چو شاهین ترازوست
Ghazal 2150مرغی که رمیدن ز جهان بال و پر اوستاز عرش گذشتن سفر مختصر اوست
Ghazal 2154بودی که نمودست وجودش، دهن اوستسیبی که سهیل است کبابش، ذقن اوست
Ghazal 2155کیفیت می با لب شکرشکن توستنقلی که می از خویش برآرد دهن توست
Ghazal 2158در پرده شب هر که می ناب گرفته استاز دست خضر در ظلمات آب گرفته است
Ghazal 2161در روی زمین یک سر پر شور نمانده استته جرعه ای از کاسه منصور نمانده است
Ghazal 2169صبح از لب لعل تو پیام نمکینی استشام از شکن زلف گرهگیر تو چینی است
Ghazal 2174در هر جگری شوری ازین گرم نفس هستچون صبح، مرا حق نفس بر همه کس هست
Ghazal 2186آن را که بود تیغ زبان بی لب نان نیستروزی ز دل خود بود آن را که دهان نیست
Ghazal 2192زین نقطه بود گردش پرگار فلکهاهر چند که ما را ز سویدا خبری نیست
Ghazal 2195رگ در تنت از پاکی گوهر نتوان یافتدر آینه صاف تو جوهر نتوان یافت
Ghazal 2198افسوس که ایام شریف رمضان رفتسی عید به یک مرتبه از دست جهان رفت
Ghazal 2213عشق سلطان و عقل دهقان استرزق دهقان ز عدل سلطان است
Ghazal 2214سفر اهل شوق در وطن استخلوت اهل دل در انجمن است
Ghazal 2215صدق، روشنگر ضمیر من استصبح روشن ضمیر، پیر من است
Ghazal 2219لطف و قهر زمانه هر دو یکی استگره دام و دانه هر دو یکی است
Ghazal 2222در خون کشد نظر را حسنی که بی حجاب استتیغ برهنه باشد رویی که بی نقاب است
Ghazal 2236شراب نامرادی بی خمارستبه قدر تلخی این می خوشگوارست
Ghazal 2241نه هر تن لایق تشریف شاهی استشهادت آل تمغای الهی است
Ghazal 2252از حسن تو جیب خاک پر ماه استیوسف ز خجالت تو در چاه است
Ghazal 2257خود به خود چشم تو در گفتارستبیخودی لازمه بیمارست
Ghazal 2272آن گنج خفی در دل ویرانه زند موجآن بحر درین گوهر یکدانه زند موج؟
Ghazal 2273دور کن از دل هوس در پیرهن اخگر مپیچبگسل از طول امل، چون مار در بستر مپیچ
Ghazal 2279تا به کی همچون سگان گیرد ترا در خواب، صبح؟چون گل از شبنم بزن بر چهره خود آب، صبح