Works
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
سری به سینه خود تا صفا توانی یافتخلاف خواهش خود تا خدا توانی یافت
Kərəm eyləGövhərin keçməyən yerdə,Satma, qardaş, kərəm eylə.
Şair - VətənArada-bərədə görürsən tez-tez,Deyirlər: "Nə çoxdur şairlərimiz,
“Pəri cadu”Seşənbə günü, oktyabrın 26-da Dövlət Teatrında türk aktyorları tərəfindən türk dramaturqlarından Əbdürrəhimbəy Haqverdiyevin “Pəri Cadu” adlı əsəri oynandı.Oyundan aldığımız təəssüratı yazırkən, mütəəssir olmaq üçün, təfərrüatdan vaz keçib də, bir neçə mühüm nöqtələrə toxunacağıq.
Fərhad Mirzəyə“Cami-Cəm” coğrafiya kitabını ingiliscədən farscaya tərcümə edən şahzadə Fərhad Mirzə Qacar, Nəsrəddin şahın əmisi, Məkkəyə gedərkən, 1875-ci ilin oktyabr ayında Tiflisə gəlmişdi. Görüşdüyümüz zaman islam əlifbasını dəyişdirməyin zəruriliyi barədə aşağıdakıları yazıb ona verdim:Birinci fikir: əvvəldə olduğu kimi, hərflər bitişir, erab, yəni hərəkələr hərflərin sırasına daxil edilir və bütün nöqtələr atılır.
Qal olurDedim: könül, sevmə xublar xubunu,Onun hər muyunda yüz min qal olur.
Şair qocalmazDeyirsən şairlər niyə qocalır?Ömür bahar olsa, şair qocalmaz.
MəhəbbətNeçə qərinə görmüsən,Kimə şadlıq,
Belə olmazCəbhə xəbərlərinəMən daha inanmıram.
UstamızaBurax şeir kürəsini qaplasın məlal,Gözümüzə görünməsin başqa bir xəyal,
Bədbəxt ailəKars və Ərdəhandan qaçıb qurtarmış bir dəstə ac-yalavac, çıl-çılpaq arvad-uşaqlar Tiflisdə müsəlmanlar məhəlləsinin küçələrində səfilsərgərdan qalmışdılar. O cümlədən beli bükülmüş ağsaqqal Həmid adlı bir kişi, qoca bir arvad ilə küçənin bir tərəfində, quru torpaq üstündə oturub on beş yaşında xəstə bir oğlan uşağının başını dizi üstünə almışdı. Qoca arvad daima xəstə çocuğun üzünə baxarkən gözlərindən axan qanlı, odlu yaşı başındakı yırtıq köhnə şal ilə silirdi.Xəstə çocuq bənizi saralmış, qızdırmadan ləhləyirdi. Tez-tez kəsik-kəsik nəfəs alırkən çox-çox öskürürdü. Dodaqları quruyub, üzünün qənələri incəlmişdi. Bihuşluq halında düşmüş xəstə titrək, zəif səslə:
Sağlam gedəmQəfil bir ox atdın, tökdü qanımı,Qoymadı gəzməyəsə qalam, gedəm.
Səadət sarayları– Bəlkə yemək istəyirsən, başına dönüm?– Deyəsən, mənə deməli sözün var?
Səni gördümMus: Oqtay Kazıminindir*Yel toxundu yarpaqlara,
Görüşlə bitmədi bu hicran niyə“Ayrılıq görüşlə bitir... tez olur”.Görüşlə bitmədi bu hicran niyə?
Qalır ocağımız, közümüzKülək bir yarpağı aldı, apardı,Dedim, təbiətdə bu tufan nədi?
Qələmdəki mürəkkəbQələmdəki mürəkkəbməni yandırır.
KəndimizSəhər-səhər dağa, daşa səs düşərYuxusundan oyananda kəndimiz.
Saraldı Günəşin üzu bu səhərSaraldı Günəşin üzu bu səhər,Məhtabım boyuyla sərvi xar edər.
Dalğalar qabarmışXatirət dəftərindən*Dalğalar qabarmış, açılmış güllər,
Sevdiyim, ləblərin yaquta bənzərSevdiyim, ləblərin yaquta bənzər,Sərasər dişlərin dürdanədəndir.
NakamlıqBöyük bir ziya’i-əbədiBu gün qara topraq əcəlin pənceyi-qəhri Qafqasiyanın Rusiya türklərinin, daha doğrusu, bütün türk ünsüri-nəcibinin yorulmayan, qəhrəman və çalışqan bir evladını ağuşi-əbədisinə alıyor.
Bir səs gəlir uzaqdanBir səs gəlir uzaqdan, o yarmı gəldi dilə,Bir xəbərmi yollandı bu yaralı bülbülə?
Bildir cümələrdə dükan açmazdı cəmaətBildİr cümələrdə dükan açmazdı cemaət,Səd şükür, bu il qaldınlıbdır belə bidot.
GülgəzQurban olum səni çəkən nəqqaşa,Yetirdin dəstimi damana, Gülgəz!
Harda bir ocaq söndüHarda bir ocaq söndüDönüb o gün bir şama
A yağı zülfünA beymürvət, məni candan eylədin,Göründü gözümə a yağı zülfün.
Tər gülər SənəmTər getdim tər yarın tər xanəsinə,Tər mehman, tər eylər, tər gülər Sənəm,
Dəniz əsəbidir...Bu axşam nə ay var,Nə ulduz var dənizdə.
VarDediyini yaxşı qandım,Hər yerin pələngi var,