Works
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
Dəryayi-həyatda bir qala gödüm,Madərə buyruqçu cümlə dəsi var.
Şaftalı söhbətiBəzi mütəxəssislərimizi qəribə bir azar tutub. Soruşursan: "Filan kitab necədir?" Deyir: "Əladır." Soruşursan: "Nəyə görə əladır?" – "Polşada çap olunub."Soruşursan: "Filan nəğmə necədir?" Deyir: "Əla!" – "Nəyə görə?" "Avstriyada, Bolqarıstanda oxunur." – "Filan rəsm necədir?" – "Əla, çünki, Marseldə göstərilir."
Hərbin əsil faciəli qəhrəmanı analardır…Ən birinci anaları didir, yeyir müharibə,Ən birinci analara dəyir onun güllələri…
Seyrinə gəl TəbrizinSeyrinə gəl Təbrizinİnqilab yurdudur o,
Həyatdan istəyimBircə içimlik su, bir ovuc torpaq,Bir çinar kölgəsi bəs edər mənə.
Çətin görüşMənə elə gəlir ki,Bir həftə,
Sevir, sevməyir?Göy çinar kölgəsində fikrə gedib tək,Oturmuşdur bir gözəl, yol çəkir gözü.
Dörd heydən bir yerdə olmasa asarDörd heydən bir yerdə olmasa asar,O yerin əhlini bil əhli-məzar.
Son gecəAy işığı öpür suları... Sular,Soyuq bir gülüşlə uzaqlaşırlar.
Bərq vurub gün tək çıxar bir huripeykər hər sabahBərq vurub gün tək çıxar bir huripeykər hər sabah,Şərm edər onun üzündən mahi-ənvər hər sabah,
Hər yer səfalı, nəşəliHər yer səfalı, nəşəli, hər şey tərəbnisar...Hər dəm gülümsədikcə günəş, məst olur bahar.
Muradı keçərkənAxıyor dalğaların hər dərədən,Bu yürüş hökmünü aldın nerədən?
RəddCənab Molla Nəsrəddin! Məcmuənizin 49-cu nömrəsində “Qafqaz xebərləri” iinvam iiə yazdığınız aşağtdakı mətiebe ki, guya KİIİd’ camaatının Ağ Seyid uşaqlarına gətirdikləri odunlar artıq olduğundan ağalar on vaqon cəhənnomə yola saldılar. Bu matlebə burada olan bəzi diplomatlar İrad eloyirlər. Bunlar deyİrlər ki, Ordubadda ocaq və şəcərə sahibləri olan seyidlərin arastnda 539 il bundan əqdəm bağlanan əhdnamə mövcibincə Ordubad mahalı neçə hisseyə bölünübdür ve her bir beş-altı kendin tyulu ağalann birine çatır. Daha heç birisinin ixtiyan yoxdur o birinin haqqma təcavüz eləməyə. Belə ki, Yaycı', Dizə3, Müsəlman Azası3 və Ordubadın Sərşəher məscidinin cəmi aidatı ve mədaxilinin təəllüqü Mir Süfıd ağanın uşaqları ile canına qurban olduğum Mir Mürtəza ağaya yetişİr. Və habelə Zəngəzür, Qapançayı mahalları Hacı Mİr Həşim ağanın oğlu Mir Hüseyn ağaya mütəolliqdir. Qalan xırım-xtrda seyidlərin də hərəsi bir kəndi, ikİ kəndi idarə edirler. Bircə Sisyan, Dərələyəz, Qarabağ mahallan Ağ Seyidin uşaqlarına tabedir.Demirəm, bəlkə bu axır vaxtlarda onlar bir qolçomaq tayfa ilə sayuz olduqlanna gorə Kilid kəndine eliuzunfuq eləyələr. Yoxsa beynəssadat qanununun 99-cu fesline mütabiq heç birisinin bu bölgüdən təcavüz eləmeyə haqqı yoxdur. Xahiş olunur müxbirtərinizə diqqət eləyib mətləbin həqiqətin yazmağı tövsiyə buyurasınız.
Gecə-gündüz qan ağlaramGecə-gündüz qan ağlaram,Mənimki ah-zarınandı.
Dostum! Hər insandan məna umma sənDostum! Hər insandan məna umma sən:O bir günəşdir ki, yanar ürəkdə!
Dəli könül, məndən sənə əmanətDəli könül, məndən sənə əmanət,Demə bu dünyada qalım yaxşıdı.
Şeyx Səfi məqbərəsiQədim Ərdəbilin sinəsi üstdə,Günbəzi qızılı bir məqbərə var.
Sonrakı peşmançılıq fayda verməz(3 məclisdə)*Əhli-məclis
Ghazal 171یارب از دل مشرق نور هدایت کن مرااز فروغ چشم خورشید قیامت کن مرا
Rubai 211کو زهر؟ که نام دوستکانیش نهمکو تیغ که آب زندگانیش نهم
Ghazal 256نفسی نیست تمنای تو بیرون ز سرمتو ز من بی خبری کی ز تو من بی خبرم
Jam-i Jam, chapter 43ای که بر قصر کوشک سازی توپیه بر دنبه میگدازی تو
Şuna yitdi nigârînâ nizârîŞuna yitdi nigârînâ nizârîKi göresin yirümüze mezârı
Qız uşağıQədim ərəblərin içində bir belə adət var idi ki, qız uşağı anadan olan kimi tutub onu boğarmışlar.Amma şükür olsun Allaha, biz bu barədə ərəblərdən bir az yaxşıyıq. Biz qız uşağını boğmuruq.
Ənisül-arifin, 29شمع چون پروانه را معدوم دیدگفت باآتش که:ای نور الفرید
Ghazal 100ندانم تا دگربار این دل ریشم چه شیدا شدمگر عکس رخ دلبر به جان باز آشکارا شد
Töhfeyi-Sami, bölmə 258خود میگفت که از اولاد کمال الدین غیاث فارس ام اما تولد او در اصفهان واقع شده، بسیار شیرین سخن و گرم گفتار بود مدت دوازده سال با من بود بعد از آن هشت سال دیگر در خدمت حضرت صاحبقرانی بسر می برد و در اواخر از مداومت افیون تفاوت فاحش در صورت و سیرت او پیدا شده بود گویی مسخ شده بود یا در مذهب تناسخ روح او را در قالب دگر در آورده بودند تا در شهور سنه اثنین و اربعین و تسعمایه فوت شد و در اوایل گاهی کلام نظمی از او سر میزد این چند بیت از آنجمله است :ای خوش آنساعت که در کوی تو منزل داشتم
İnandımGetdin, günlərimə gün doğmur kimi,Axır gözyaşlarım bir yağmur kimi.
Pişiyin tərifiBircə pişik var idi Kirmandə,Sövləti yox bəbrdə, əslandə.
Qasida 140ای مرا دیدار تو جان و جهانبی تو هرگز نی جهان خواهم نه جان