Works
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
Gəl öz nigahi-rövşən ilə şəm dağımıEy aftab bir gecə yandır çırağımı
Boz Alaşa— Ata:Oğul, sənə dedim, ata, get, ata
Xufdən söhbətiNaxçıvan şəhərinin rəisi içəri girəndə baş şeyx Hatib ibn Mübarək başdan-ayağa xalı döşənmiş otağın ortasında əyləşib, qarşısındakı rəhilin¹ üstünə qoyulan qalın kitabın növbəti vərəqini əlfəcinlə çevirdi, onu öpüb gözlərinin üstünə qoydu, sonra öz-özünə “Əşhədü ənna lailahə illəllah, əşədü ənna Muhəmmədən rəsul Allah” deyib pıçıldadı. O, rəisə özünü elə göstərmək istədi ki, guya Quran oxuyur. Əslində rəhilin üstündəki “Vis və Ramin”² idi.Rəis başını tərpədib salamlaşdı, baş şeyx mane olmasın deyə ehtiyatla keçib yuxarı başda, pəncərənin önünə qoyulan və üstünə kiçik güllü xalça salınan dibacədə³ əyləşdi.
TellərinXəbər almaq ayıb olmaz,Nədəndi qısa tellərin?
Şikəstə qardaşQulaq as sözümə Şikəstə qardaş,Arzu etdim, arzum yerin almadı.
MəniCəsədim möhnətə, narə qalandıYandırıb döndərib küllərə məni.
KönülAy həzarat, qulaq asın,Bir təzə yar istər könül.
VarBir əcayib şey deyim, görkü necə halı var,Əlli altı, yüz üç dəfə, min altmış beş gülü var,
Doqquzuncu fəsilVəsl qədrin bilmədim hicran bəlası çəkmədən,*Zülmət hicr etdi çox mübhəm işi rövşən mana.*
GözəlÖmrü bada verdin, günü talana,İndi sən ömrümün ayağı,gözəl.
Üçüncü fəsil. Əli Ziya– Salam, ay Səfalı! Balam, səni də görmək olarmış... Ver görüm, ver əlini. Gör havaxtdan bir-birimizin əlini sıxmamışıq. – Əli Ziya Səfalı müəllimin beş barmağının, nədənsə, ikicəsindən yapışıb, onun əlini havada uzun müddət yelpik kimi yelləyəndən sonra keçib, töyşüyə-töyşüyə divanda əyləşdi. – Bayaq səni aşağıdan üç dəfə çağırmışam. Nədi – qulağın ağır eşidir, yoxsa bilə-bilə mənə məhəl qoymaq istəmirdin? – Əli Ziya gülməyə çalışdı.Səfalı müəllim:
Yanan eşq atəşinə qəm yeməz ol nardən artıqYanan eşq atəşinə qəm yeməz ol nardən artıq,Ki, yaxmaz nari-düzəx atəşi-rüxsardən artıq.
Aşıq Nəsiblə Aşıq Ələsgərin deyişməsi (1)Kor Nəsib:Bir aşıq gəlibdir Güllübulağa,
Dördüncü məclisHacı İbrahimin bağçası, ortalıqda miz, mizin kənarında kürsülər. Bağçada qaranlıqdır. Şamdan bəy dəli halətində, tək bağçada gəzinir, köhnə paltarda, başı açıq, qorxa-qorxa danışır.Ş a m d a n (ətrafa baxa-baxa). Yaxşı vaxt tapıb gəlmişəm ... heç kəs məni burada görməz.... Yusif Xədicə ilə hər axşam burada çay içirlər. Bu ağacın dalında gizlənib gələndə ikisini də burada gərək bu (xəncər əlində) xəncər ilə öldürüm....
Hər kimə həmrah Fəzlullah olaHər kimə həmrah Fəzlullah ola,Ana fəzli-feyz ol Allah ola.
Cəfərqulu xan NəvayaBaşın üçün, sizin bazi-ənamiOn beş gündə alıb iki şikari,
QabağındaKamil ustadların gülün dərməsən,Həqiqəti sinəm üstə sərməsən,
Şövqim gətürdi cilvəyə ol sərvqamətiŞövqim gətürdi cilvəyə ol sərvqaməti,Münkir imiş, ey həkim, gör imdi qiyaməti.
OlubdurBu dünya mülkündə, qədim zamanda,Neçə-neçə nahaq qanlar olubdur.
Qəzəl: Məhbub odur ki nəqşi gözəl bir nigar olaMəhbub odur ki nəqşi gözəl bir nigar ola,Xub-lətif və nazik ola, şivəkar ola
Tər sinəsinəTəbib təbiətdən yazım gələndə,Saldı qələmini tər sinəsinə,
On yeddinci fəsilSƏRDAR SİSİANOVUN İRƏVAN SÖVBİNƏHƏRƏKƏT ETMƏYİN VƏ ORADA FƏTƏLİ
Nə olmuş, bilmirəm, yarəb, hanı bir bülbüli-şeydaDüşdüm genə meyxanədə xoşhənglər içrə,Gördüm genə bir rəng ilə gülrənglər içrə.
Gəzən yerləriSəkənəm qürbətdi, ismim filankəs,Bü gün gördüm canan gəzən yerləri.
Yar gəldiMövlayə şükr ki yar gəldi,Şirin ləb gül-üzar gəldi,
YaxşıdırNadan söhbətindən, gəda sözündən,Bir qanan üzümə söysə yaxşıdır.
Mövizə: Əyyühən-nas, gəlün dəhrə vəfa eyləmiyünƏyyühən-nas, gəlün dəhrə vəfa eyləmiyünBu fəna xatirinə nəfsə cəfa eyləmiyün
Biri mənəm, biri, yarəb, kim olaFələyin əlindən qılan ahu zar,Biri mənəm, biri, yarəb, kim ola?
Nə gözəl uymişÇıxa-çıxa çıxdım dağlar başına,Duman dağlara nə gözəl uymiş.
Düşa duşŞad gəzəndə aşıq Camal yüz alxış,Şahmarın belina dəgər yüz alxış.