Works
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
چنین گر آتشین از باده آن رخسار خواهد شدزجوش مغز، سربسیار بی دستار خواهد شد
Ghazal 3085بهشت و دوزخ ما هجر و وصل آن پسر باشدصراط مردم باریک بین موی کمر باشد
Ghazal 3105ز فرمان قضا گردنکشی دیوانگی باشددرین میدان سپر انداختن مردانگی باشد
Ghazal 3106به مستی از ته دل آدمی خشنود می باشدنشاط هوشیاران قلب روی اندود می باشد
Ghazal 3107دو شب از ماه نو سالی به عید امید می باشدهلال جام هر جا هست سی شب عید می باشد
Ghazal 3185نه چندان است شوق من که از دل بر زبان آیدچسان دریای بی پایان به جوی ناودان آید؟
Ghazal 3187به مهر و مه کجا از مغز ما سودا برون آید؟می روشن مگر از مشرق مینا برون آید
Ghazal 3196دل از مژگان خوابآلود در زنهار میآیدبلای جان بود تیغی که لنگردار میآید
Ghazal 3244آن که از عمر سبکسیر وفا می طلبدلنگر از سیل و اقامت ز هوا می طلبد
Ghazal 3271چون ز می صفحه رخسار تو گلگون گرددچشم نظارگیان کاسه پر خون گردد
Ghazal 3283دیدنت باعث سرسبزی جان میگرددپیر در سایه سرو تو جوان میگردد
Ghazal 3284آدمی پیر چو شد حرص جوان میگرددخواب در وقت سحرگاه گران میگردد
Ghazal 3285اشک دریادل ما گرد جهان میگرددآب از قوت سرچشمه روان میگردد
Ghazal 3295عاشق از طعنه اغیار چه پروا دارد؟آتش از سرزنش خار چه پروا دارد؟
Ghazal 3320هر کف خاک ز احسان تو جانی داردهر حبابی ز محیط تو جهانی دارد
Ghazal 3323جام می چهره اندیشه نمایی داردسینه درد کشان طرفه صفایی دارد
Ghazal 3326نه همین فکر مرا روز به من نگذاردکه به خوابم گل شب بوی سخن نگذارد
Ghazal 3338کلفت از مردم آزاده شتابان گذردهمچو سیلاب که بر خانه بدوشان گذرد
Ghazal 3342از میان تیغ برآور که زمان میگذردوقت پیرایش گلزار جهان میگذرد
Ghazal 3356قطع امید ازان موی کمر نتوان کردراه باریک چو افتاد گذر نتوان کرد
Ghazal 3358دعوی بوسه به آن غنچه دهن نتوان کرددر میان چون نبود هیچ، سخن نتوان کرد
Ghazal 3385آن کسی چشم و چراغ است نظر بازان راکه چو یعقوب درین کار نظر می بازد
Ghazal 3388گوهر عکس لبش گر به شراب اندازدکله عیش، می از جوش حباب اندازد
Ghazal 3419دل به مطلب اگر از راه تپیدن نرسدگو مکن سعی که هرگز به دویدن نرسد
Ghazal 3448اهل دل اوست که در وسعت خلق افزایدکعبه آن است که در ناف بیابان باشد
Ghazal 3451بیخودی بال و پر روح گشودن باشدکم زنی مرتبه خویش فزودن باشد
Ghazal 3452زردی روی من از باده کشیدن باشدموج می رنگ مرا بال پریدن باشد
Ghazal 3463دل سودازدگان گوشه نشین می باشددانه سوخته در زیر زمین می باشد
Ghazal 3467دل چسان دست ازان طره طرار کشد؟چون کسی از دو جهان دست به یکبار کشد؟
Ghazal 3469کی ز تن کار دل خسته به آرام کشد؟مرغ وحشی چه نفس در قفس و دم کشد؟