Works
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
هرکه اینجا ز جگر آه ندامت نکشدنفس صاف ز دل صبح قیامت نکشد
Ghazal 3477شوق من قاصد بیدرد کجا می داند؟آنقدر شوق تو دارم که خدا می داند!
Ghazal 3487محض حرف است که او را دهنی ساختهانددر میان نیست دهانی، سخنی ساختهاند
Ghazal 3503غنچه هایی که درین سبز چمن خنده زدندای بسا زخم نمایان به دل زنده زدند
Ghazal 3511نه غم خار و نه اندیشه خارا دارندرهنوردان تو پیشانی صحرا دارند
Ghazal 3512همه از تاب کمر در خم ایمان دارندچه خرام است که این سرو نژادان دارند
Ghazal 3532آتش خشم به یاقوت مدارا چه کند؟تندی سیل به همواری دریا چه کند؟
Ghazal 3552عشق لب تشنه بدمستی اظهار بودگل این باغچه شیدایی دستار بود
Ghazal 3593گوهری نیست سخنهاش که از گوش شودنمکی نیست لب او که فراموش شود
Ghazal 3598اگر از همسفران پیشتر افتم چه شود؟پیش ازین قافله همچون خبر افتم چه شود؟
Ghazal 3605دل عاشق تهی از اشک دمادم نشودبحر چندان که زند جوش کرم کم نشود
Ghazal 3608حسن را حلقه خط مانع رفتن نشودنور خورشید، نظربند ز روزن نشود
Ghazal 3612رتبه زمزمه عشق ندارد زاهدبگذارید که آوازه جنت شنود
Ghazal 3644نه همین دل ز سر زلف تو مفتون گردیدهرکه پیوست به این سلسله مجنون گردید
Ghazal 3645درد می را به من خاک نشین بگذاریداز پی خیر بنایی به زمین بگذارید
Ghazal 3650از دل خونشده هرکس که شرابی نکشیددامن گل به کف آورد و گلابی نکشید
Ghazal 3652پنبه نبود که شد از سینه افگار سفیدچشم داغم شده از شوق نمکزار سفید
Ghazal 3667فروغ گوهر دل از سر زبان تابدصفای باغ ز رخسار باغبان تابد
Ghazal 3674زخ تو از نگه گرم خوش جلا گردداگرچه نفس از آیینه بی صفا گردد
Ghazal 3723کسی که با تو نشد آشنا که را دارد؟ترا کسی که ندارد چه آشنا دارد؟
Ghazal 3726غریق عشق چه اندیشه از خطر دارد؟ز سر گذشته چه پروای دردسر دارد؟
Ghazal 3736خوشم به باده گلگون که رنگ او داردرگی ز تلخی آن یار تندخو دارد
Ghazal 3737همین نه فاخته در سر هوای او داردبه هر که بنگری این طوق در گلو دارد
Ghazal 3785اگر وطن به مقام رضا توانی کردغبار حادثه را توتیا توانی کرد
Ghazal 3792دل شکسته من درد را دوا گیردنمک به دیده من رنگ توتیا گیرد
Ghazal 3829فغان ز سینه آسوده محشر انگیزدگرستن از جگر گرم، کوثر انگیزد
Ghazal 3831شراب لعل به آن لعل جانفزا نرسدکه آب تلخ به سرچشمه بقا نرسد
Ghazal 3836زخط عذار تو بی آب وتاب خواهد شدزهاله ماه تو پا در در رکاب خواهد شد
Ghazal 3871خوشا کسی که ز خود باخبر نمی باشدکه آه بی اثران بی اثر نمی باشد
Ghazal 3887مرا شکستگی پا به آن جناب رساندفتادگی سر شبنم به آفتاب رساند