Works
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
ز حرف بر لب شیرین او اثرماندکه دیده نقش پی مور بر شکر ماند
Ghazal 3937نسیم صبح به آن طره دوتا چه کندبه صدهزار گره یک گرهگشا چه کند
Ghazal 3962اگر چه روی من از درد زعفرانی بودخمیرمایه صد رنگ شادمانی بود
Ghazal 3975سری که خالی از اندیشه محال شودز فیض عشق پریخانه خیال شود
Ghazal 3980شکوه بحر ز امواج آشکاره شودیکی هزار شود دل چو پاره پاره شود
Ghazal 3994اگر کلام نه از آسمان فرود آیدچرا به هر سخنی خامه در سجود آید
Ghazal 3997مرا تعجب از آن پُرحجاب میآیدکه در خیال چهسان بینقاب میآید
Ghazal 4045زخمی که ره به لذت ناسور می بردفیض نمک ز مرهم کافور می برد
Ghazal 4056از کوچه ای که آن گل بی خار بگذردموج لطافت از سر دیوار بگذرد
Ghazal 4077زخم از هنر همیشه به صاحب هنر رسدچون خانه صدف که به آب از گهر رسد
Ghazal 4111از روی درد هر که ز دل آه می کشدبی چشم زخم یوسفی از چاه می کشد
Ghazal 4114چون غنچه هر که سربه گریبان نمی کشداز باغ برگ عیش به دامان نمی کشد
Ghazal 4130روی ترا به آتش دلها برشتهاندلعل ترا به خون جگرها سرشتهاند
Ghazal 4137عیش جهان به رند می آشام داده اندخط مسلمی به لب جام داده اند
Ghazal 4170تا سالکان به آبله پایی نمی رسندصد سال اگر روند به جایی نمی رسند
Ghazal 4195جان رمیده جسم گران را چه می کندتیر ز شست جسته کمان را چه می کند
Ghazal 4202ریزش چو شیشه هرکه به آوازه می کنددر هرپیاله زخم مرا تازه می کند
Ghazal 4232چشم طمع ندوخته حرصم به مال هندپایم به گل فرو شده از برشکال هند
Ghazal 4236دولت ز دستگیری مردم بپابودفانوس این چراغ ز دست دعابود
Ghazal 4237اشکی که گوهرش ز نژاد جگر بودهرقطره اش ستاره صبح اثر بود
Ghazal 4247زاهد به کعبه با سر و دستار میروداین مست بین که روی به دیوار میرود
Ghazal 4265از آه دل سرآمد ارباب غم شودمیدان از آن کس است که صاحب علم شود
Ghazal 4300سیر از رخ تو دیده به دیدن نمی شودگل زین چمن تمام به چیدن نمی شود
Ghazal 4315بی خواست حرف تلخی ازان نوش لب رسیدآخر ز غیب روزی ما بیطلب رسید
Ghazal 4329تا روشنی صدق به دل یار نگرددگفتار تو آیینه کردار نگردد
Ghazal 4330چشمی که مقید به نظر باز نگرددچون دیده آیینه سخنساز نگردد
Ghazal 4331بی ابر گهربار چمن شسته نگرددتا دل نشود آب سخن شسته نگردد
Ghazal 4357زهرازقدح صافدلان رنگ نداردآیینه گوهر خطر از زنگ ندارد
Ghazal 4377از طوطی من روی سخن رنگ برآورداین آینه را حرف من از زنگ برآورد
Ghazal 4378گر غیر مرا از تو به نیرنگ برآوردنتوان در دل را به گل وسنگ برآورد