Works
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
Akademik, memar Mikayıl Hüseynova*ithaf edirəm*
Ol pəripeykər mənə yar olmadı, heyf oldu heyfOl pəripeykər mənə yar olmadı, heyf oldu heyf,Aldı könlümü vəfadar olmadı, heyf oldu heyf,
Fikrət Əmirovun xatirəsinəSən sənət zirvəsiniFəth eləyən qartaldın.
Mən bir heykəl istəyirəmMən bir heykəl istəyirəm xalis qızıldan,Himalayın zirvəsində göyə ucalsın.
Mən anayamOğul deyib mən sinəmi dağlaram,Ağ başıma qara yaylıq bağlaram,
Səsim səsinə öyrəşib...Sənsiz məndə dözüm yoxdur,Səndən özgə kəsim yoxdur,
Ghazal 782از گریه خاک دام چمن می کنیم مادر غربتیم و سیر وطن می کنیم ما
Rubai 88ای صید شده مرغ دلم در دامتمن عاشق آن دو لعل میگون فامت
Ghazal 27بستی گره از بهر جفا زلف دو تا رابرداشتی از روی زمین رسم وفا را
Ghazal 874دلم زخم بلا دارد ز چشم تیر بالاییکه دارد چون کمر بستی و همچون زلف لالایی
Bəzi işlərSeyid Abdulla Bəhbəhani ki, əvvəllər özünü məşrutəpərəst qələminə vermişdi, bu yavıqlarda tehrana gəlib, təzə hökumətə bir ərzihal verib və yazıb ki, “bu axır vaxtlarda Tehranda üç pis adət əmələ gəlib: əvvəlincisi – övrətlərin küçələrdə görükməsi; ikincisi – camaatın projektora getməsi; üçüncüsü – evlərdə və divanxanalarda telefon ilə danışmaq”.Bu haman Seyid Abdulla Bəhbəhanidir ki, İranda məşrutənin əvvəlinci günlərində bunun adını qırmızı baydaqlara yazıb gəzdirirdilər.
Dünyâda er varlığı dildâr imişDünyâda er varlığı dildâr imişAyş u işret revnakı dîdâr imiş
Sharafnama, chapter 17Come, cup-bearer! make me intoxicated with the wine (of senselessness);Put wine-sweetmeat (of senselessness) into the head when thou givest the wine.
Bahar çiçəkləriSəd şükr bahar oldu, ötüb fəsli zimistan,Şuralar ilə ziynət alır səhni-gülüstan.
Ghazal 14شراب آتشین آمد ز دست ساقی جانهابنوش این جام آتش را، «توکلنا علی المولا»
Ghazal 211تو رسم دلبری داری و دانی دلبری کردنولیکن من ز تو مشکل توانم دل بری کردن
Töhfeyi-Sami, bölmə 222از آدمی زاده های یزد است وجوانی پاکیزه رای و متقی، با وجود آنک علم حساب را نیکو میداند از غایت سلامت نفس اصلا در مهمات دیوانی دخل نکرده و باندک زراعتی که دارد اوقات میگذراند و گاهی بشعر مشغولی مینماید بیانی تخلص میکند این رباعی از اوست:ز اندازه برون بی سر و سامانی من
Rubai 134تا از بر من تو دوست دور افتادیجان و دل من دور فتاد از شادی
Bir də görsəm, göz açıb, gər ol güli-rəna yüzünBir də görsəm, göz açıb, gər ol güli-rəna yüzün,Görmək istərsəm, gözüm çıxsın əgər dünya yüzün.
Allahım!..Tankla mərmiylə, topla doğrandı,Parçalandı silahsız insanlar!
Qasida 33کسی که قصد سر زلف آن نگار کندچو زلف او دل خود زار و بی قرار کند
Hardadır?Öyrənin, ey durnalar, təbrizli yarım hardadır,Ellərin istəklisi, gülüzlü yarım hardadır?
Sənin gözəlliyin, ey gül, bütün məlahətdirSənin gözəlliyin, ey gül, bütün məlahətdir,Bu hüsn səndə ikən ən böyük səadətdir.
Unudulmuş parçalarBağrımı qan eyləmiş ay üzlü bir gül yanaq,Mən ölməsəm, vüsalı nəsibim olmayacaq.
Rubaiyat, 185در دل نگذارمت که افگار شویدر دیده ندارمت که بس خوار شوی
Rubai 18آنم که نهفته های و هویی دارمبا پای شکسته جست و جویی دارم
Ghazal 96عاشق که رنج عشق نداند ز راحتشگو باز گیر رحل اقامت ز ساعتش
Bakılılar deyirlər ki, ("Şamaxlılar kimi işsiz, kifayəsiz deyiliz")Şamaxlılar kimi işsiz, kifayətsiz deyilizKi, tel vuraq dumaya biz ana lisanı üçün;
Rubai 28چون خسته شد از منج لب شیرینتخونین شد از این غم دل صد مسکینت
Kimya tələsirYay səhərinin xəfif, sərin küləyi tük süpürgə kimi, həyətə çəkilirdi. Balkonun qabağında yatışanlar şirin yuxuda idi.Sol tərəfdəki ağ, bəzəkli uşaq çarpayısının toru cırıldadı, üstündəki liftik adyal tərpəndi, səkkizyaşlı Kimya dik qalxıb oturdu. Əvvəlcə üzünə tökülən saçlarını kənar elədi, gözlərini silib həyətə, işıqlanan üfüqə baxdı, sonra yerindən sıçrayıb anasını oyatdı.