О любви
Adam oğlu, yol ərkanın tanı bir,Yol ərkan bilənin yeri dar olmaz,
QarğışMəndən yüz döndərən zalım bivəfa,Səni görüm bir azara gələsən,
YadigarSallanıb-sallanıb naz ilən gedən,Yarəb, bilmənəm kimin nazlı yarıdır,
Dönən deyiləmİxtiyar səndir, vəfalı dilbər,Mən sənin könlünə dəyən deyiləm,
Zərafətim varQurban olum sənə, vəfalı dilbər,Əfv elə, təqsirim, xəcalətim var,
Bu yerlərBu məkanda müşk-ənbər buyu var,Qara gözlüm gəzən yerdir bu yerlər,
Mürəbbə: Dəli könül, nə yanırsan oda sənDəli könül, nə yanırsan oda sən,Billah bundan hərgiz sənə yar olmaz.
DilbərEy yüzü gül, ləbi qönçəSiyah zülfü rəsən dilbər
Xana müraciətMəni yardan ayırdılar,Sənə olsun xəbər, xanım
Məndən(Əli Əkbər) xidmətinəSalam olsun rəvan məndən
Mürəbbə: Gənə yada düşdü sərxoş nigarımGənə yada düşdü sərxoş nigarım,Başımdan əql-ü huş oldu fərari.
Nəhalmı var?Məstanə gözlərin xumarlanubdur,Can almaqda gənə xəyalmı var?
Qurban olduğumGənə saldı məni eşq cünuna,Lalə üzarına qurban olduğum.
BilürmiƏrz-i halım qasid söylə dilbərə,Gör ki mənim ah-ü zarım bilürmi.
Bu nə gövhərdirBir gözəl sevmişəm günəş camalı,Gərdəni minadır, qədi ərərdir.
ƏrərdənEy ağalar, sizə bir ərz eyləyim,Rövzeyi-rizvandan, huri-ğılmandan,
Yalvarım ağaBunda kim var, dirəm, yar vəfadarım ağa,Çəkibən xəlvətə bir sirr açım əsrarım ağa,
Təcnis: Səhər dost zülfünə şanə çəkəndəSəhər dost zülfünə şanə çəkəndəYayılar aləmə abular bular.
Təcnis: Səhər-səhər günəş pərtov salandaSəhər-səhər günəş pərtov salandaİstər ki səmadan ay ayaza qarşı.
MənəmEy mənim ilən həmdəm olan bivəfa,Dərd əlindən ah-ü zarım var mənəm.
OlaydıBarilahi, bu dəhri-fənadaNə olurdu bir həvadarım olaydı.
YetirərəmKönül, səbr ilə etmə əl-aman,Səni bir gün o dildara yetirərəm.
Mürəbbə: Ey gözəllər şahı, şux-u nazəninEy gözəllər şahı, şux-u nazənin,Yetişib hökmün kül cahanə.
DüşübdürÇərxi-fələk qismət edəndə özü,Ğəmi-gərdun bu dilfigarə düşübdür.
Теги расставлены автоматически по ключевым словам и уточняются редакторами.