О природе
Səməd Vurğuna*Qoy nəğmə deməyə bülbül tələssin,
Qara dənizBu yanım göy meşədir,O yanım Qara dəniz.
İstisu lövhələriGünəş elə bil ki, zirvədə yatır,Baxıb bir lövhəyə, heyran qalmışam:
Bir qəbir yanındaBirdən elə bil ki,bir səs eşitdim,
TelefonBu gün telefona yazığım gəlib,Bir vaxt həmdəm olan indi yad olub.
Xəstəxana həyətində bülbül oxuyurHəkim dostum Cəfər Quliyevə*Xəstəxana həyətində bülbül oxuyur,
Əlim çatmaz, ünüm yetməzBir də gəldim, bir də gördüm dağları:Əlim çatmaz, ünüm yetməz...
BalıqçıyamBalıqçıyam, balıqçı,Bir dənizim var mənim.
Dənizdə susuzSusuzluqdan alışıbDodağım-dilim yanır.
Qaraçı qızQaraçı qız sinəsini verib qabağaKirpiyindən, dodağından məhəbbət axır.
Kuba leysanlarındaTökülən seldən-sudanBir addım yol görünməz.
Könlümə düşdünUzaq Havanada könlümə düşdün,Gör bir aramızda neçə dəniz var!
Qara rəngAğlama qara rəngAğlayarsan qaran yuyular
Üzü o yanaDüzlər keçdim, dağlar aşdım,Gün altında yana-yana.
Quq-quq quşuQuq-quq quşuNə öz eli, obası var,
Şaxta kəsir, qar çırpılır üzüməŞaxta kəsir, qar çırpılır üzüməNəfəsimlə isidirəm əlimi.
Görüşə gələnlərəGörüşə gələnlərə,Gül görüb gülənlərə,
Güllərin nə günahıBir yol görən, min yol dönüb baxardı,Bu güllərin vaxtı vardı, əzizim.
QadınHəmişə arzudu, bahardı qadın.Qadın gözəlliyi daşqındı, daşar.
GileyliQara gözlər gileyli...Barı bir yol güləydi.
Yadıma sən düşən zamanDağlar ayağıma enir,Gözlərimə nur ələnir,
Dünyanı sevindirAla gözlüm, aç gözünü,Göyün üzü gülsün bir az.
QınamaKimlərə od qoydun bu gözlərlə sənNə qədər adamlar yanıb-yaxılıb.
İlk baharNəğmə sərgisidi bahar bayramı,Sevinclə, sevgiylə boyanıb üzlər.
Теги расставлены автоматически по ключевым словам и уточняются редакторами.