О родине
Nə qədər şirindir ömrün günləri,İnsan yaşadıqca yaşamaq istər.
Gələcəyin toy-bayramıBu gün-sabah al geyəcək təbiətin ilk baharı.Yenə qönçə tutacaqdır könüllərin arzuları.
Mənə belə söyləyirlərМне рассказали об одномБезвестном друге, но родном.
Vətən nəğməsiEy dünyaya aydınlıq saçan odlar diyarı!Sən ey sönməz günəşin xəzangörməz baharı!
Dörd sözİnsan övladının asiman qədərUlduzu sayrışan bir lisanı var…
Dərman verin!Mənə dərman, dərman verin, qəlbim yanmasın,Günəş təbim şölə çəkib alovlanmasın…
Sözün şöhrətiQanadlan hüsni-eşq ilə! Məkanın asimanlardır;Gül üzlü bir səhərsən ki qucağında bahar vardır.
Zəfər təranəsiAlay-alay, qoşun-qoşun yürüdükcə mənim ordum,Zülmətləri şimşək kimi yarıb keçdi, ana yurdum.
VətənSən ey gözəl vətənim,Yurdum, yuvamsan mənim,
Baş tutmadıBaş tutmadı hitlerçilərin hiyləsi, rəngi;Gəl indi düşündür bu dəbəng oğlu dəbəngi.
HitlerinEl tüpürür vicdanına Hitlerin,Qorxu düşübdür canına Hitlerin.
Qəhrəmanın ölümüBütün Bakı fikirdədir, göy sükutda, dəniz lal...Nə meh əsir, nə titrəyir ağacların yarpağı.
Ah, paxıllar!Biri gedir, biri gəlir paxılların bu dünyada,Bir iblisdir ilan başlı, balıq qanlı bu insanlar.
İyirmi beş baharBu gün könlüm evi yenə abaddırŞanlı, təntənəli bir şəhər kimi.
Zəfər nəğməsiGözün aydın, ey müzəffər xalqımın oğlu, qızı!Gözün aydın, doğdu artıq şanlı zəfər ulduzu!
AnaAna, ana – bu kəlməcik hər körpənin ən ilkinÖyrəndiyi bir kəlmədir, əmdiyi süddən şirin.
Ata öyüdüEy oğul, böyüdün kamala çatdın;Çalışdın, səyinlə bu hala çatdın.
Sən güləndəSən güləndə ellərəAl günəşli yaz gəlir.
Zəfər nəğməsiSevin, sevin, ana Vətən!Təslim oldu zalım düşmən.
BirdirAraz! Hər yaz çəmən birdir, o sahildə, bu sahildə,Qərənfil, yasəmən birdir, o sahildə, bu sahildə.
RübailərBu kuzənin torpağı alınmış el bağından,Bəlkə də o yapılmış gözəllər torpağından.
ArazSən axdıqca axır yaşım,Sevdalara düşdü başım.
VətənimEy vətən, ey gözəllərin gözəli!Qəlbimin ey sevimli şah əməli!
YazGetdi qışın ayazı,Parladı ilin yazı.
Теги расставлены автоматически по ключевым словам и уточняются редакторами.