Поэзия
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
پیراهن گل چاک ز بیداد نسیم استاز خنده بی وقت دل پسته دو نیم است
Газель 2142لعل تو ز روشن گهری جان جهان استتبخال بر آن لعل، سراپرده جان است
Газель 2146سبزی که سیاه است ازو روز من این استسروی که منم فاخته اش این نمکین است
Газель 2148سبزی که مرا ساخته بیتاب همین استخضری که به آدم ندهد آب همین است
Газель 2156روزم سیه از پرتو آن چشم سیاه استکز چین جبین سلسله جنبان نگاه است
Газель 2163زان خرمن گل حاصل ما دامن چیده استزان سیب ذقن قسمت ما دست گزیده است
Газель 2175بی دادرس آن کس که فغان چون جرسش هستخاموش نگردد ز فغان تا نفسش هست
Газель 2177در نقطه خاک است نهان، گر خبری هستدر پرده این گرد یتیمی گهری هست
Газель 2183گر دل نکشد دست ز زلف تو عجب نیستگنجینه این راز به غیر از دل شب نیست
Газель 2184در دیده بی شرم و حیا نور ادب نیستبی رویی از آیینه بی پشت، عجب نیست
Газель 2203چرخ در تاب از تحمل ماستتیغ در آتش از تغافل ماست
Газель 2211می گلرنگ خونی رازستلب ساغر خموش غمازست
Газель 2216مژه ام جلوه گاه پروین استگل خورشید طلعتان این است
Газель 2233مرا از تیره بختی شکوه بیجاستکه عنبر نیل چشم زخم دریاست
Газель 2240به چشم من فلک یک چشمخانه استکه انسان مردمک، نور آن یگانه است
Газель 2249بی یار بهار دلنشین نیستاین پنبه داغ یاسمین نیست
Газель 2260مرهم کافور خلق پرده صد نشترستصندل این ناکسان گرده دردسرست
Газель 2267داغ ما نیست به دلسوزی یاران محتاجنبود آتش خورشید به دامان محتاج
Газель 2278در جبین کس نمی بینیم انوار صلاحریش و دستاری بجا مانده است ز آثار صلاح
Газель 2280قرص خورشیدست اول لقمه مهمان صبحچون توانم داد شرح نعمت الوان صبح؟
Газель 2282عاشق صادق بود گر پاکدامان همچو صبحگل به دامن چیند از خورشید تابان همچو صبح
Газель 2289نمک به دیده غفلت کن از سفیده صبحکه صد کتاب سخن هست در جریده صبح
Газель 2292دهد به روزن اگر نور، مهر تابان طرحبه عاشقان دهد آن ماه چشم حیران طرح
Газель 2303ای خدنگ آه کوتاهی مکن در کین چرخچشمه های خون روان کن از دل سنگین چرخ
Газель 2304دردمندی کرد بر من شربت دیدار تلخقند باشد در دهان مردم بیمار تلخ
Газель 2305مستمع را کام ناگردیده از دشنام تلخمی کند گوینده را دشنام اول کام تلخ
Газель 2313بهر گندم از بهشت آدم اگر بیرون فتاددیده ما در بهشت از روی گندم گون فتاد
Газель 2324رخت هستی زین جهان مختصر خواهیم بردکشتی از خشکی به دریای گهر خواهیم برد
Газель 2325از حریم ما سخن چین چون سخن بیرون برد؟باد نتوانست نکهت زین چمن بیرون برد
Газель 2326آب شد دل تا به آن شیرین شمایل راه بردخواب در ره کی کند هر کس به منزل راه برد؟