Алиага Кюрчайлы · Поэзия
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
Məcnun məhəbbəti qalar kölgədəBizim eşqimizin sözü düşəndə.
CülyettaSəni mənim qədər kimsə anlamaz,Kimsə duya bilməz səni mənimtək,
“İL” uçur sürət ilə(Zarafatyana)*“İL” uçur sürət ilə,
Dedin: sevmirəm səniDedin: sevmirəm səni,Bu sözünə inandım.
BəndəmKönlün intəhasız arzuları var,Xəzan çağında da bir maya bəndəm.
SüpürgəçilərEdenburq – AvropadaƏn gözəl, təmiz şəhər.
Vicdanİnsan özü versin öz qiymətini,İnsan özü versin öz cəzasını!
EtirafBilirəm səhvimi, günahlarımı,Demirəm onları bağışla mənə.
SəninkidirNə çox pəncərə var şəhərimizdə,Ən çox işıqlısı...
ƏbədiyyətMən sənin nəğmənin əks-sədası,Könlünün tükənməz arzularıyam.
ZirvədəŞair alpinistdir.Ömrü uzunu
TəzələndiGəldim Kür sahilinə,Sahillər təzələndi.
MütilərBu gün çar Edipəm,Qarşımda qullar
Şəhid meşəO uzaq illərin xatirəsidirÜrəyi kövrəldən, gözü yaşardan.
SəadətGəl, yaddan çıxaraq soyuducunu,Gəl, Kürün istihal suyundan içək.
ProkrustQədim Yunanıstanda belə əfsanə varmış:Orda Prokrust adlı qorxunc qaçaq yaşarmış.
YalanBaşçı yalan danışsaEllər çəkər xəcalət.
UcalıqXatirinə düşürmü ilk görüş çağlarımız?Onda nə əllərimiz, nə də dodaqlarımız
TəklikPayız göylərinin boz aynasındaUçdu axırıncı durna qatarı.
MacəraO çıxdı qarşıma gülümsəyərək,Gözəl, yaraşıqlı, boylu, buxunlu.
Vətən ətriHərdən mənə elə gəlirEldən uzaqdayam mən,
SöyüdAy Muğanın gəlini,Bitmisən şimalda da.
Əl eləyir uzaqlarƏl eləyir uzaqlar,Görmədiyim torpaqlar.
KorO, giləsiz gözlərində qorxu, təlaşDöyəcləyir ağacını qır səkiyə.
ÇayNə bu yaşıl şamlar, nə ağcaqayınMeşə ətəyilə axan o çayın
ÜrəyimO nə Astaraçaydır, nə Arazdır, nə də Kür.Yaz ayları gələndə coşur, daşır, köpürür.
PayızDemə ki, yarpaqlar döndü xəzələ,Demə gül-çiçəklər tamam yanıbdır, –
Dan qızarandaKönlümdə bir dünya arzu oyanırDan qızaranda.
İlk bahardaNovruzgülü gözləriniKörpə kimi açdı yenə.
LövhəSəmada dövrələnirkənbuludların düzümü,