Физули
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
منم به بادیهٔ نیستی نهاده قدمبه حرف قید ز کلک فنا کشیده رقم
Рубаи 47تا چند مرا آتش دل تاب دهدرخت طربم بسیل خوناب دهد
Газель 53غمت در سینه ام جا کرد چون بیرون شود یاربو گر ماند چنین حال دل من چون شود یارب
Газель 54مرا ای شمع میل گریه شد در هجر یار امشبتو بنشین گریه دلسوز را با من گذار امشب
Газель 62ماه من نخل قدت سرو خرامان منستسرو من ماه رخت شمع شبستان منست
Газель 64صیقل آیینه دلها نم چشم ترستهر کرا نمناک تر دیده دلش روشن ترست
Газель 104در غمت کارم به چشم اشکبار افتاده استچشم را با دل مرا با چشم کار افتاده است
Газель 109بهترین سیرها سیر بیابان فناستحالیا جمعیتی کانجاست در عالم کجاست
Газель 130به رخسارت دمی دل دیده خونبار نگشایدکه سیلی از سرشک آن بر رخسار نگشاید
Газель 139طمع جور دلم زان بت بدخو داردز بتان آنچه دلم می طلبد او دارد
Газель 159نکویی گرد بادست این که بر من خاک میباردسرود ناله من خاک را در رقص میبارد
Газель 160هر دم از تیر توام بر سینه صد روزن بودچون زره گر سینه چاک من از آهن بود
Газель 161ز رنگ اشک دانستم که بی لعلش جگر خون شدنشانم کس نداد از دل ندانم حال او چون شد
Газель 180بی وجه نمی گریم گریه سببی داردبر حال دلم گریان حال عجبی دارد
Газель 197سر مکش از من که از من دردسر خواهی کشیدهر دم از آه من آزار دگر خواهی کشید
Газель 234گر ترا هست دلا در ره غم میل رفیقبطلب جام شفق گون که رفیقست شفیق
Газель 261نه آنچنان شده محو خیال آن دهنمکه کس نشان ز وجودم دهد بجز سخنم
Газель 275بدیده سرمه از خاک راه یار می خواهمولی آنرا نهان از دیده اغیار می خواهم
Газель 279زین شکوه ها که دم بدم از یار می کنممقصود ذکر اوست که تکرار می کنم
Газель 286دوستان گوهر مقصود بدست آوردمآنچه مقصود دلم بود بدست آوردم
Газель 291دمی مانند گردی گر جدا از خاک در گردمبگردون گر کشم سرباز می خواهم که برگردم
Газель 303نسبت شمشاد با آن سرو قامت چون کنمور کنم با طعنه اهل ملامت چون کنم
Газель 306بیاد قد تو بر سینه هر الف که بریدمخطی ز کلک عدم بر وجود خویش کشیدم
Газель 378من چه کردم که مرا از نظر انداختهنظر لطف بجای دگر انداخته
Газель 386ورد منست نام تو یا مرتضی علیمن کیستم غلام تو یا مرتضی علی
Газель 405چند ای چرخ مرا زار و زبون می سازیقدم از بار غم و غصه نگون می سازی
Səkkizinci bab. Müslimi-Əqilin şəhadətin bəyan edərRəvayətdir ki, ol afitabi-zülmətsuzi-risalət və mahtabi-aləmə fruzi-sə’adət,yə’ni "Yucahidunə fi-səbi-li’llahi" təriqinin müqtədası və "Və cahidil-kuffarə"
Bu, ərzi-ədəmi-qüdrətdir və üzri-fiqdi-qüvvətdirArayişi-söhbət eylə, saqi!Ver badə, mürüvvət eylə, saqi!
Bu, Leyliyə Məcnun güzərdə müqabil olduğudur və gün müqabilində hilali-mehri bədri-kamil olduğudurBir gün ki, bahari-aləməfruzVermişdi cəhanə feyzi-novruz,
Bu, Məcnunun me'raci-fəzailidir və bəyani-mərtəbeyi-hüsni-xəsailidirŞahənşəhi-mülki-möhnətü dərd,Yə'ni Məcnuni-dərdpərvənd