Физули
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
بیا ساقی آن جوهر بی بدلکه در نشاه اوست فیض ازل
Canı kim cananı üçün sevsə, cananın sevərCanı kim cananı üçün sevsə, cananın sevər,Canı üçün kim ki, cananın sevər, canın sevər.
Саки-наме, глава 13شبی داشتم صحبتی چون ارمنه اندوه ره داشت آنجا نه غم
Саки-наме, глава 16خیز ساقی، بساط می برچینمی به مستان مده زیاده ازین
Qıldı zülfün tək pərişan halimi xalin səninQıldı zülfün tək pərişan halimi xalin sənin,Bir gün, ey bidərd, sormazsan: nədir halin sənin?
Рубаи 53بنمود رخت بنفشه باغیست مگرشد انجمن افروز چراغیست مگر
Zülfi kimi ayağın qoymaz öpəm nigarımZülfi kimi ayağın qoymaz öpəm nigarım,Yoxdur onun yanında bir qılca etibarım.
Yar vəslin istəsən, kəsmək gərək candan təməYar vəslin istəsən, kəsmək gərək candan təmə,Hər kişi kim, vəsli-yar istər, kəsin ondan təmə,
Kuhikən künd eyləmiş min tişəni bir dağilənKuhikən künd eyləmiş min tişəni bir dağilən,Mən qoparıb salmışam min daği bir dırnağilən.
Ol pərivəş kim, məlahət mülkünün sultanıdırOl pərivəş kim, məlamət mülkünün sultanıdır,Hökm onun hökmüdürür, fərman onun fərmanıdır.
Payibənd oldum səri-zülfi-pərişanım görübЯ скован, я пленен, с тех пор как увидал тебя.Губ ослепительный цветок так украшал тебя!
Vətənimdir vətənimdir vətənimdir vətənimPənbeyi-daği-cünun içrə nihandır bədənim,Diri olduqca libasım budur, ölsəm, kəfənim.
Ol mişk bu qəzalə ixlasım eylə vazehOl mişk bu qəzalə ixlasım eylə vazeh,Bəlliğ, səba, səlamən miskiyyətər-rəvayeh..
Hüsnün olduqca füzun, eşq əhli artıq zar olurHüsnün olduqca füzun, eşq əhli artıq zar olur,Hüsn nə miqdar olursa, eşq ol miqdar olur.
Tökdükcə qanımı oxun, ol asitan içərTökdükcə qanımı oxun, ol asitan içər,Bir yerdəyəm əsir ki, toprağ qan içər.
Məni zikr etməz el, əfsaneyi-Məcnunə mayildirMəni zikr etməz el, əfsaneyi-Məcnunə mayildir,Nə bənzər ol mənə, dərdi onun dərmanə qabildir.
Sevərəm ol nigari-simbəriSevərəm ol nigari-simbəriKi, cəfapişəvü sitəmgərdir.
Əlindən ahlər, ey əxtəri-bəxti-siyahim, kimƏlindən ahlər, ey əxtəri-bəxti-siyahim, kim,Məni xəlq içrə aliqədr ikən, qayətdə xar etdin.
Əzizi-həq həsədi-düşmən ilə olmaz xarƏzizi-həq həsədi-düşmən ilə olmaz xar,Həsud hiyləsi iqbali eyləməz idbar.
Gətir, saqi, qədəh, bil kim, təəllül fövti-fürsətdirПринеси скорее, кравчий, чашу и летучий случай не теряй,Случай — это счастье, коль упустишь — лишь на самого себя пеняй.
Vermiş füruğ şəm’i-rüxi gün çirağinəVermiş füruğ şəm’i-rüxi gün çirağinə,Salmış şikəst sərv qədi gül budağinə.
Altıncı bab. İmam Həsən Həzrətləri əhvalın bəyan edərHəzrəti Sultani-səriri-Kibriya və maliki-mülki-"Tö’til-mulkə mən tə’şau"xəvasi-dərgahi-rif’ət dəstgahinə irşad təslimü təvəkkül qılub, cəvabi-tə’nü
İkinci fəsil: Həzrəti Hüseyn və Əhli-Beyt şəhadətin bidirirMünşiyi-əhkami-kargahi-qüdrət və mümliyi-ərqami-səhayifihikmət ki,bidayəti-fitrətdə "İnnəl-insanə lə-fi-xusrin" ibarətiylə səhifeyi-əhvali-insana
RübailərEy nəş'əti-hüsni-eşqə tə'sir qılan!Eşqifə binayi-kövni tə'mir qılan!
Bu, həzrəti-izzətdən həmd ilə istimdadi-mətalibdir və asari-şükr ilə istid'ayi-sətri-laibdirƏlhəmdü livahibil-məkarim,Vəş-şükrü lisahibil-mərahim.
Bu, şəbi-me'rac bəyanidir və tülui-afitabi-asimanidirÇün feyzi-vücudin ilə, ey pak,Rəşki-fələk oldu ərseyi-xak,
Bu, Məcnunun nəsihət qəbul etmədigidir və atasının dərdi dərmana yetmədigidirMəcnun ki, eşitdi bu xitabı,Verdi bu əda ilə cəvabi:
Bu, Məcnunun atası Leyliyə xastarlığıdır və Leyli atasının Məcnundan bizarlığıdırSaqi, gətir ol şərabi-nabi Kim,yetdi nisabə qəm hesabi.
Bu, Məcnuni-biçarənin Kə'bəyə üz urduğudur və münacatla sevdası artdığıdırOl pir bu xeyr işə qalıb cəhd,Məcnuna mürəttəb etdi bir məhd.
Bu, Növfəlin Məcnuna ümidvarlıq verdigidir və hüsni-müsahibətlə rizasına girdigidirNövfəl dedi: "Ey ədibi-kamil!Feyzi-nəzərimdən olma qafil!